حل تلفنی مشکلات!

تا سیمکشی نداری از دل با دوست

در دست تو از این تلفن گوشی نیست

فلذاست که قائم مقام سازمان آموزش و پرورش اعلام می‌دارد که: «این سازمان تمامی مسوولان ارشد آموزش و پرورش تهران را برای پاسخگویی مستقیم به تلفن‌های شهروندان تهرانی به 1820 دعوت کرده است.»

واکنش خوب مسوولان: تو منو دعوت کن به شهر چشمات!... سوءتفاهم نشود. این 1820 نام یک مکان خاص نیست، بلکه اگر درست حدس زده باشید، شماره تلفنی است که ملت می‌توانند از طریق آن و کابلش (اگر در آن روز برگردانده نشود)، مشکلات مدارس را با مسوولان آموزش و پرورش شدیداً در میان بگذارند. این مسوولان عزیز شامل مدیرکل آموزش و پرورش، معاونان وی، رؤسای مناطق 19 گانه، رؤسای نهضت سوادآموزی و ادارات بازنشستگی می‌شود. مای غافل را باش که تا همین الان همچین خیال می‌کردیم که دیگر چیزی به اسم نهضت سوادآموزی نداریم و ریشه بی‌سوادی از بیخ کنده شده است. این خودش اولین خوبی این تسهیلات تلفنی که باعث آگاه شدن ما و امثال ما شد.

بسته پیشنهادی: یک کار خوب را همه آدم‌های خوب ـ بلانسبت ما ـ باید تایید و تمجید کنند. مگر آدم مغرض باشد که الحمدلله چنین آدم‌هایی ما نداریم؛ مگر از کشورهای دیگر وارد کنیم. در همین راستا، ما نیز به سهم ناچیز خود، طبق معمول، حواشی پررنگی بر متن حاضر می‌زنیم:

1ـ قطع سریع ارتباط: نترسید؛ منظورمان فقط در یک حالت است. آن هم زمانی که با سوالات بیش از حد لازم تکراری مواجه شویم. در این صورت، به جهت این که صحبت تلفنی با مسوولان به همه کسانی که پشت خط هستند، برسد؛ تشخیص مصلحت آن است که ضمن عذرخواهی لازم، تلفن غیرلازم را قطع کنیم. سوالاتی تکراری و نخ نما شده مثل: خودیاری (پولی که باعشق تقدیم مدارس می‌شود)؛ فرسودگی بافت برخی مدارس که با یک تعارف ممکن است فرو بریزند؛ شلوغی برخی کلاس‌های درس که تعدادی از دانش‌آموزان از در و پنجره بیرون می‌زنند؛ و......قس علی هذا!

2ـ حضور بابای مدرسه: دعوت از بابای مدرسه نیز برای پاسخگویی به شهروندان خوب است که در طرح تماس تلفنی مذکور دیده نشده است. به هر حال، بسیاری از بچه‌ها وقتی زیر بار مشکلات پدرشان در می‌آید، می‌روند با بابای مدرسه طرح مسأله می‌کنند. به خیال این که آن «بابا آب داد، بابا نان داد» معروف که خواندند، همین بابای مدرسه است که خدا حفظش کند. ناگفته نماند که بسیاری از آبدارچی‌های ادارات نیز در حل و فصل مشکلات و معضلات، همین نقش حساس استراتژیک را دارند. هر جا آبدارخانه هست، آبادانی هم هست.

رضا رفیع