حلقه گمشده مربی در پیش‌دبستانی

 تا اینجا همه چیز خوب پیش رفت، حتی وقتی عده‌ای از مهدکودک‌داران فریاد زدند و جداسازی مهد و پیش‌دبستانی را عامل کاهش مشتریان، خسارت مالی و شاید ورشکستگی برخی مهدکودک‌ها دانستند، آموزش و پرورش پایش را در یک کفش کرد که دوره پیش‌دبستانی نباید شوخی پنداشته شود، به این منظور مهدکودکی‌های 4 تا 6 سال را در جوار کودکان دبستانی برد و وزیر اطمینان داد که جای هیچ نگرانی نیست و معاونش وعده داد که برای این دوره برنامه داریم و بزودی مواد آموزشی جدیدی را روانه کلاس‌های پیش‌دبستانی می‌کنیم. اما هنوز یک سال از تمام این وعده‌ها نگذشته که بی‌توجهی به کانونی‌ترین حلقه آموزش پیش‌دبستانی، یعنی مربیان این دوره منجر شده که تمام برنامه‌ها زیر سوال برود.

در دوره‌ای که مربیان آن انگیزه ندارند، برای رسیدن حقوق و مزایا چشم به راهند، کمتر از 300 هزار تومان حقوق می‌گیرند، بیمه کامل دریافت نمی‌کنند، از آموزش‌های ضمن خدمت و ارتقای شغلی بی‌بهره‌اند، مدیر و معلمان مدارس ابتدایی آنها را طفیلی می‌دانند و بالاخره قرار نیست هیچ وقت جدی تلقی شوند، برنامه‌ریزی برای دوره پیش‌دبستانی به شوخی شبیه است، چون آن کس که به تمام برنامه‌های آموزش پیش‌دبستانی لباس واقعیت می‌پوشاند، مربی است.

معاون وزیر آموزش و پرورش این مربیان را که خواهان تعیین تکلیفند بویژه آنها که بیش از 10 سال در این دوره فعالند، متوقع می‌خواند که نباید خود را با معلمان ابتدایی مقایسه کنند. دوره‌ای که آموزش و پرورش با اصرار از قید مهدکودک‌های بهزیستی بیرون کشید تا نگاه جدی‌تری به آن داشته باشد، این روزها بیش از گذشته جدی گرفته نمی‌شود.

کتایون مصری ‌‌/‌‌ دبیرگروه جامعه