شکایت پشت شکایت!

تعجب در این است که گرهی را که با دست باز می‌شود هیچ زمان با دندان باز نمی‌کنند و معلوم نیست نهادی مردمی و خدمات‌دهنده شهری چون شهرداری، چرا باید در موضوعی داخلی که امکان حلش نیز وجود داشته است، به فدراسیون جهانی فوتبال شکایت کند. متاسفانه طی این سال‌ها شمار شکایت‌ها از فوتبال باشگاهی ایران به کمیته انضباطی فیفا آن‌قدر بالا گرفته که بعید می‌دانیم هیچ کشور دیگری یارای برابری با این رکوردها را داشته باشد.

شاید وقتی یک مربی و بازیکن خارجی به دلیل پرداخت نشدن مبلغ قراردادش به فیفا شکایت می‌کرد، زیاد تعجب نمی‌کردیم چون به هر حال این دسته از مربیان و بازیکنان خارجی محل دیگری را جز فیفا برای دستیابی به حق و حقوقشان نمی‌یافتند. جدا از آن‌که اصولا بسیاری از این شکایت‌ها از سر ناآگاهی مدیران فوتبالی و اهمال آنان نزد فدراسیون جهانی، محلی از اعراب یافته‌اند تا این وسط پول‌های هنگفتی از کیسه فوتبال ایران خارج شود، اما به هیچ‌وجه قابل هضم نیست که شهرداری تهران در اختلافی داخلی، پای فیفا را وسط کشیده و از پرسپولیس بابت عدم پایبندی به تعهداتش در قبال تبلیغ بانک شهر روی پیراهنش،شکایت کند.

بی‌تردید طرح این موضوع به هیچ‌وجه نافی حق و حقوق شهرداری در این ارتباط نیست، اما طبیعتا از این نهاد انتظار نمی‌رفت که خیلی زود دادخواستی را تنظیم کرده و به مقر فیفا ارسال کند. براستی فکر می‌کنید مسوولان کمیته انضباطی فیفا از دیدن شکایت شهرداری علیه باشگاه پرسپولیس که آن هم در ساختار دولتی ورزش ما تعریف می‌شود، چه برداشتی خواهند داشت؟

به‌طور مسلم ‌آنان با توجه به مفاد شکایت و اسناد موجود، پرسپولیس را محکوم کرده و جریمه‌ای را برایش در نظر بگیرند، اما براستی در جایی که تمام شهرداری‌ها در جهان از ورزش و باشگاه‌ها حمایت می‌کنند، نمی‌شد موضوع را به شکل دوستانه‌ای حل کرد. آن هم در شرایطی که شهردار تهران در همه حال حمایت خود را از ورزش به‌عمل آورده و با جامعه ورزش همراهی نشان داده است. امیدواریم پشت این شکایت، فقط مسائل خطی و سیاسی نباشد که در این صورت باید برای ورزش تاسف خورد.

حجت‌اله اکبرآبادی/ دبیر گروه ورزش