دانستنی‌های خیار شور

این محصول به صورت صنعتی و خانگی تهیه و از نظر بهداشتی منع مصرف ندارد، اما نکته قابل توجه انواع باز و فله‌ای این محصول است که در اکثر مغازه‌ها به صورت غیر بهداشتی نگهداری و عرضه می‌شود. خیار شور‌های فله‌ای اغلب در کارگاه‌های زیر پله‌ای توسط کارگران غیر مجاز به همراه گل و لای خیار تهیه و در ظروفی که قبلا حاوی مواد شیمیایی و خطرناک بوده یا از مواد بازیافتی تهیه شده، نگهداری می‌شوند.

شور مانند همه مواد غذایی دیگر طول عمری دارد و بعد از اتمام تاریخ مصرف، تغییرات نامطلوبی در آن آغاز و در نهایت، بافت، طعم، رنگ و بوی آن تغییر یافته و غیرقابل مصرف می‌شود. خیار شورهایی که لزج، نرم، چروکیده و شناور می‌شوند حاوی کپک و باکتری‌های مضری بوده و مصرف آن توصیه نمی‌شود.

خیارهای گلخانه‌ای اغلب در فصول پاییز و زمستان در محیط بسته‌ای چون گلخانه کشت می‌شوند. بوته این خیارها در مقایسه با خیار مزرعه‌ای پربارتر بوده، ولی حساسیت بیشتری به آفات دارند. بنابراین تولیدکننده مجبور به استفاده از قوی‌ترین سموم، جهت جلوگیری از آفت زدگی است. این سموم ابتدا وارد شیره وسپس گوشت گیاه شده و حدود 3 هفته تا یک ماه طول می‌کشد تا اثر سوء مسمومیت‌زایی آن خنثی شود. متاسفانه در کشور ما این مدت زمان کمتر مورد توجه بوده و محصول 10 تا 12 روز پس از سمپاشی وارد بازار عرضه می‌شود. این سموم به مرور در بدن مصرف کننده ذخیره و پس از مدت زمانی موجب مسمومیت زایی و بروز انواع واکنش‌های آلرژیک می‌شود.

ـ شورها و ترشیجات سرشار از نمک بوده و مصرف زیاد و مداوم آنها برای همه افراد خصوصا مبتلایان به فشار خون بالا و بیماران کلیوی محدودیت مصرف دارد.

ـ سطح آب نمک شورهای باز و فله‌ای به دلیل قرار گرفتن در مجاورت هوای آلوده اغلب کدر و شیری رنگ و حاوی کپک و باکتری‌های نامطلوبی است که می‌تواند موجب فساد زود هنگام محصول و انتقال میکروب‌های بیماریزا شود.

ـ‌ برای دوری از ابتلا به بیماری‌های همه‌گیری چون وبا از مصرف خیارشور داخل ساندویچ‌های آماده یا شورهایی که برای تزیین غذاهای رستورانی استفاده می‌شود، بپرهیزید.