بین‌المللی کردن بحران عراق

البته آمریکایی‌ها به دنبال خروج کامل نمی‌باشند و تلاش دارند با حربه‌های گوناگون سیاسی، اقتصادی و امنیتی حضور پنهان و آشکار خود را در عراق حفظ کنند.

در کنار تحرکات آمریکا برای رسیدن به این مقصود دو تحول اساسی در عراق قابل توجه است نخست آغاز دوباره انفجارهای زنجیره‌ای با صدها کشته و زخمی که فضایی از ناآرامی‌ را براین کشور حاکم ساخته است، دوم افشای همکاریهای گسترده طارق الماشی معاون رئیس جمهور عراق با گروههای تروریستی و نقش آن در انفجارها و کشتارهای خونین عراق.

مجموع این تحولات موجب شده تا فضای سیاسی عراق نیز با التهاب همراه گردد به گونه‌ای که گروه‌های سیاسی برای خروج از بن بست کنونی به ویژه با بررسی پرونده طارق الهاشمی خواستار اتحاد ملی و همگرایی تمام جریان‌های سیاسی شده‌اند.

در کنار عملکردهای داخلی گروه‌های سیاسی و نیز حمایت‌های گسترده مردمی از محاکمه طارق الهاشمی و تمام عناصر وابسته به حزب بعث و جریان‌های غرب گرا نکته قابل توجه تقلای برخی جریان‌ها نظیر العراقیه برای بازگشایی پرونده عراق در اتحادیه عرب می‌باشد.

در این چارچوب منابع خبری اعلام کردند العراقیه طی نامه ای در کنار خواست از شورای همکاری خلیج فارس از اتحادیه عرب خواسته‌اند تا در پرونده الهاشمی مداخله کرده و حتی مانع از محاکمه وی گردند.

هرچند که وابستگی جریان العراقیه به برخی کشورهای عربی نظیر عربستان و قطر بر کسی پوشیده نیست و آنها همواره به دنبال تأمین منافع این کشورها بوده‌اند اما یک اصل در این درخواستها قابل تأمل است و آن تلاش برای بین‌المللی کردن تحولات داخلی عراق است. هر چند که مردم و دولتمردان عراق تاکید دارند که تحولات این کشور داخلی بوده و باید در درون حل گردد اما رویکرد العراقیه به کشاندن پرونده به سوی اتحادیه عرب و شورای همکاری خلیج فارس به نوعی خارج کردن پرونده از حوزه عراق در سطح بین المللی است.

این امر زمانی بیشتر نمود پیدا می‌کند که مقامات آمریکایی و برخی کشورهای غربی در کنار ترکیه نیز با ورود به این عرصه در کنار الهاشمی معاون رئیس جمهور عراق و جریان العراقیه قرار گرفته‌اند.

بسیاری از ناظران سیاسی بر این عقیده‌اند که جریان مذکور به دلیل گرایش‌های خارجی عملا در داخل عراق جایگاه چندانی نداشته لذا با رویکرد به اتحادیه عرب و کشورهای غربی و ترکیه به دنبال یارگیری در برابر سایر جریان و ملت عراق می‌باشد.

این رویکرد می‌تواند پرونده را از حالت عراقی خارج و با ورود سایر بازیگران منطقه‌ای و جهان به نوعی موفقیت جریان‌های حزب گرای العراقیه را تقویت نماید در حالی که با بحرانی شدن فضای سیاسی راه برای مداخله دوباره آمریکا در عراق قلمداد می‌گردد. در نهایت با بین‌المللی شدن تحولات عراق، عملا این کشور محور مداخلات خارجی قرار می‌گیرد که نتیجه آن نیز بی‌ثباتی سیاسی و امنیتی است که صرفا تحقق بخش اهداف آمریکا و دشمنان وحدت عراق خواهد بود.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین