jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۴۵۶۰۲   ۲۱ آذر ۱۳۹۰  |  ۰۰:۰۴

اضطراب مجموعه‌ای از علائم ناخوشایند است که همه ما آن را تجربه کرده‌ایم. این احساس ناخوشایند که شامل مجموعه‌ای از علائم مثل دلشوره، بی‌قراری، به هم خوردن تمرکز، بی‌خوابی، تپش قلب و عرق کردن است در مواجهه با خطرات و موقعیت‌های آسیب‌رسان حالتی طبیعی تلقی می‌شود، ولی وقتی بی‌جهت یا در مواجهه با شرایطی نه‌چندان استرس‌زا ایجاد می‌شود، باید آن را به عنوان بیماری تلقی کرد.

فرض کنیم در یک هواپیما در حال پرواز هستیم. اگر ناگهان اعلام شود به دلیل نقص فنی خطر سقوط وجود دارد، همه علائم بالا که برای اضطراب شرح داده شد در مسافران طبیعی است. حال شرایطی را فرض کنید که هواپیما بدون مشکل در حال پرواز است، در این حال اگر مسافری دچار علائم اضطراب باشد او را بیمار تلقی می‌کنیم. اضطراب اگر فقط در شرایطی خاص مثل همین پرواز با هواپیما یا در موقعیت‌های خاص مثل مکان‌های تنگ ایجاد شود، به عنوان ترس مرضی یا فوبیا تلقی می‌شود. این نوع بیماری گاه در برخورد با جانوران ایجاد می‌شود که بسیار شایع است و در هفته‌های بعد توصیف خواهد شد. در این نوشتار بیماری اضطراب منتشر که ایجاد علائم اضطراب در موقعیت‌های مختلف و روزمره است توضیح داده می‌شود.

بیماری اضطراب منتشر

در این بیماری فرد در شرایط مختلف روزمره که معمولا اضطراب اندکی برای دیگران ایجاد می‌کنند، دچار اضطراب شدید می‌شود. این بیماران به دلیل اضطراب از انجام فعالیت‌های روزانه باز می‌مانند و فشار زیادی را متحمل می‌شوند. مادری را تصور کنید که هر بار فرزندش از خانه خارج می‌شود، مضطرب است یا هرگاه در شلوغی شهر قرار می‌گیرد از احتمال تصادف دچار دلشوره و تپش قلب می‌شود.

چرا برخی افراد دچار این بیماری می‌شوند؟ از مهم‌ترین دلایل این بیماری موارد زیر هستند:

آسیب‌های دوران کودکی: افرادی که در دوران طفولیت صدمات زیادی را تحمل کرده‌اند و زندگی طاقت​فرسایی داشته‌اند.

بیماری‌های مزمن و صعب‌العلاج مثل انواع سرطان‌ها

وجود استرس‌های متعدد و مکرر در زندگی

تفاوت اضطراب عادی با بیماری

هما‌ن‌گونه که گفته شد اضطراب امری فیزیولوژیک و عادی در همه انسان‌هاست که باید آن را از بیماری اضطراب متمایز دانست. وجوه افتراق اضطراب معمولی و بیماری اضطراب این موارد هستند:

1 ـ بیشتر موقعیت‌ها و فعالیت‌های زندگی در فرد بیمار ایجاد اضطراب می‌کند.

2 ـ انجام کارهای عادی و روزمره در اثر این اضطراب در بیمار مختل می‌شود.

3 ـ ‌علائمی مثل خستگی مفرط، به هم خوردن خواب، نداشتن تمرکز و بی‌قراری در بیمار وجود دارد.

درمان: درمان بیماری اضطراب منتشر شامل روان‌درمانی و داروهاست. روان‌درمانی به مفهوم جلسات گفت‌وگوی بیمار و روانپزشک برای ایجاد تغییرات در ذهن و رفتار بیمار است که در نهایت بیمار بتواند اضطراب را مهار کند.

دارودرمانی که معمولا در کنار روان‌درمانی بیشترین تاثیر را دارد در این بیماری شامل داروهای ضدافسردگی مثل سیتالوپرام، سرترالین، فلوکستین و پاروکستین است.

برای درمان اضطراب حاد می‌توان از دسته داروهای آرامبخش مثل دیازپام، لورازپام و اگزازپام نیز کمک گرفت. به خاطر داشته باشیم که این دسته داروها فقط برای بهبودی موقتی موثرند و در صورت استفاده طولانی ایجاد وابستگی کرده و تاثیرشان کم می‌شود.

دکتر رضا کریمی / متخصص بیماری‌های داخلی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر