مسلم، غریب کوفه

دیشب به رسم این وفاداری، زن و مرد، کوچک و بزرگ، پیر و جوان به استقبال کاروان ایستاد اما با بغضی مانده بر گلو، چشمانی اشک‌آلود و سیاه‌جامه‌ای بر تن. مردمان شهر اهل فتوت و جوانمردی‌اند، مهمان‌نوازند و به پیمانی که بستند وفادارند؛ درست در مقابل پیمان شکنی بی‌حمیت نامردمان روزگار تو ای معنی عشق، که به رسم ناجوانمردی به استقبال آمدند و پرده از چهره نفاق خود کشیدند.

دیشب دروازه‌های شهر و همه کوچه‌های آن قامت خم کرد برای استقبال، آن هم استقبال از کاروانی خسته که از راه دور می‌آمد؛ دورتر از آنچه مردم شهر تصورش می‌کردند. کاروانی که در میانه راه خبرهای ناگواری را شنیده بود؛ آن هم پیمان‌شکنی کوفیان و خبر شهادت جناب مسلم، فرستاده حضرت حسین بن علی علیه‌السلام و اولین سفیر این قافله و یار مهربان او هانی بن عروه. امشب همه شهر به سوگ فرستاده حسین بن علی علیه‌السلام خواهد نشست، درست مثل همان وقت که خبر شهادت مسلم در میان کاروان پیچید و دخترک حضرت مسلم بر دامان حسین علیه‌السلام نشست و جای باز کرد! دستان مبارک حضرت نوازشگر یتیم مسلم شد.

مسلم غریب کوفه، غریب نامردمی، مردمان صد چهره آن روز، مردمی که در پس چهره اسلام‌طلبی و دین‌‌‌خواهی، چهره تزویر و نفاق و کینه‌توزی داشتند؛ هم آنان‌که مسلم را یک شبه، یکه و تنها گذاشتند، به او دروغ گفتند و افترا بستند و با نیرنگ و خدعه او را به دربار امیر کوفه سپردند.

امشب همه شهر، بزم عزا به پا خواهد کرد، آن هم برای حضرت مسلم، همو که غریب کوفه بود و هیچ پناهی نداشت جز خانه طوعه! امشب دل عشاق حسین(ع) سپرده می‌شود سوی کوفه و دارالاماره؛ آنجا که مردان پست روزگار نامردی سر مسلم را از پیکر جدا کردند و از بلندای قصر به زیر افکندند. امشب دل روانه می‌شود در کوچه‌های کوفه، آنجا که پای مسلم و هانی به ریسمان بسته شد و جای جای آن تا بازار شهر جنایتی هولناک را به تماشا نشست، آن هم پیکری را دید بر روی زمین در این سو و آن سوی شهر و نقش بر زمین!

امشب خیمه عزای مردم شهر ما سوگوار سفیر نهضت عاشورا و کربلا است، مردمی که دست بیعت داده‌اند به حسین بن علی و بر پیمان خود وفادارند.

محمد خامه‌یار / جام‌جم