کفگیر تهیه کنندگان به ته دیگ خورده است

اشاره علی سرتیپی به فیلم‌هایی است که حتی هزینه تبلیغاتی خود را نیز بازنمی‌گردانند. او با اشاره به این نوع فیلم‌ها می‌گوید: متاسفانه شرایطی پیش آمده است که برخی از سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان، فیلم‌هایی می‌سازند که این فیلم‌ها در اکران خود تنها چند میلیون تومان فروخته و درصدی از هزینه تولید را نیز بازنمی‌گرداند.

سرتیپی معتقد است: سینمای ایران ظرفیت ساخت بیش از 50 عنوان فیلم در سال را ندارد و معیار تولید در سینمای ایران تنها به تعداد فیلم‌های تولید شده سنجیده نمی‌شود و با ساخت فیلم‌هایی بیشتر از توانایی سینمای ایران در نهایت با تعداد زیادی تهیه‌کننده ورشکسته مواجه خواهیم بود.

سخنگوی کانون پخش‌کنندگان سینمای ایران می‌گوید: فیلم‌ها یا باید در جذب تماشاگر داخلی موفق عمل کنند یا این‌که فیلم‌های خاصی باشند که نام سینمای ایران را در دنیا مطرح کنند. البته بهترین نوع تولید فیلم این است که هم در ایران و هم در جهان بازدهی مناسبی داشته باشد. در کل در شرایط فعلی، ساخت بدون هدف آثار آفتی برای سینمای ایران محسوب می‌شود. سرتیپی با مخاطب قرار دادن سرمایه‌گذاران‌، تهیه‌کنندگان و کارگردانان ایرانی به «جام‌جم» می‌گوید: ‌کانون پخش‌کنندگان از تمامی سینماگران درخواست می‌کند که در ساخت فیلم‌های سینمایی خود شاخص‌های کیفی را رعایت کرده و فیلم‌ها این‌گونه نباشند که تنها نیرو و سرمایه را هدر دهند؛ چراکه تعدادی از فیلم‌ها نه در جذب مخاطب داخلی موفق هستند، نه سینمای متفاوتی ارائه می‌دهند و نه در جشنواره‌های کوچک و بزرگ جایزه‌ای را برای کشورمان به ارمغان می‌آورند، پس این فیلم‌های بی‌هدف هیچ ارزشی به سینمای ایران اضافه نخواهند کرد.

این تهیه‌کننده سینمای ایران معتقد است؛ شرایط فعلی سینما شرایط مناسبی نیست. او می‌گوید:‌ در شرایط فعلی که تعداد سالن‌های سینمایی در وضعیت مناسبی نیست، مبلغ خرید رایت‌های ویدئویی آثار سینمایی کاهش یافته و تهیه‌کنندگان با افزایش هزینه تولید روبه‌‌رو هستند، هشدار می‌دهیم که سرمایه‌گذاران، تهیه‌کنندگان و کارگردانان تنها به فکر ساخت یک فیلم سینمایی برای کارنامه‌ کاری‌شان نباشند؛ بلکه به بازگشت سرمایه‌ نیز فکر کنند.

سیدضیاء هاشمی، تهیه‌کننده و رئیس اتحادیه تهیه‌کنندگان سینما این مشکلات را محدود به سال‌های اخیر نمی‌داند. او به «جام‌جم» می‌گوید: در این 32 سال پس از انقلاب این وضعیت وجود داشته است.

این‌که الان زنگ خطر به صدا درآمده باشد، موضوع چندان تازه‌ای نیست و همواره این خطر را حس می‌کردیم.

او با اشاره به تفاوت شاخص‌های تولید در سال‌های مختلف می‌گوید: ما در بهترین شرایط یعنی در سال‌های طلایی اقتصادی 69 تا 71، 150 درصد برگشت سرمایه داشتیم، بنابراین شاخص‌های تولید متفاوت است و بی‌دقتی‌هایی وجود دارد و بالاخره سینمای ایران سینمای سوددهی نیست.

رئیس اتحادیه تهیه‌کنندگان سینما معتقد است؛ سینمای ایران سینمایی بشدت اخلاقگر است و فیلمسازی در آن بدقت انجام می‌گیرد. او می‌گوید: حتی در برخی از فیلم‌های سخیف ما نیز رگه‌های پررنگ اخلاقی دیده می‌شود.

هاشمی با تایید برخی از مشکلات سینمای ایران که در هشدار سخنگوی پخش‌کنندگان نیز لحاظ شده است، به «جام‌جم» می‌گوید: همین که سینمای ایران با وجود رقبای گردن‌کلفتی همچون تلویزیون، ماهواره و وجود مشکلاتی چون سی‌دی‌های غیرمجاز و شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور، سرپاست فوق‌العاده است.او نیز یکی از مهم‌ترین مشکلات را نبود سالن‌های کافی نمایش می‌داند و می‌گوید: واقعیت این است که عرصه دیگری که به ما بیشترین لطمه را می‌زند، نداشتن سالن نمایش است. اگر بهترین فیلم‌ها را با شرایط عالی داشته باشیم، سالنی برای نمایش آن نداریم.

هاشمی همچنان معتقد است: مشکل عنوان شده مشکل تازه‌ای نیست؛ اما شاید به مرحله‌ای رسیده باشد که بتوان آن را هشدارآمیز خواند. او می‌گوید: از ابتدای انقلاب همواره هر سال 6 ـ5 عنوان فیلم پرفروش داشته‌ایم و حدود 8 ـ7 فیلم هم می‌توانسته‌اند سرمایه هزینه شده را برگردانند و بقیه هم همچنان ضرر می‌دهند. در برخی از زمان‌ها دقت بیشتری در تولید بوده است و ضوابط درستی صورت گرفته، بنابراین رونق اقتصادی بیشتری شکل گرفته است؛ ولی در هر صورت سینمای ما سینمای ورشکسته است، یعنی باید حتما به آن کمک شود.

رئیس اتحادیه تهیه‌کنندگان نکته مهم هشدار علی سرتیپی را تاکید به رعایت شاخص‌های کیفی سینماگران می‌داند و می‌گوید: نگاه صحیح این نامه دعوت به رعایت استانداردها از سوی سینماگران است. در این مواقع استقبال از فیلم‌ها بیشتر بوده و جواب داده است، در غیر این صورت با وجود مضمون و محتوای درست فیلم‌ها نتوانسته‌اند، مخاطب را به سینما بکشانند. درست نیست بعد از این همه سختی و مرارت، فیلم‌هایی داشته باشیم که حداقل‌ها را در آن رعایت نکرده باشیم.