تو حاجی‌ شده‌ای

امروز برمی‌گردی کنار خانه خدا، برای طواف و آخرین سعی بین صفا و مروه، معلوم نیست دوباره نصیب تو شود که یک بار دیگر خیمه‌نشین عرفات و منا شوی، هرچه بود گذشت. باید بگذاری و بگذری و برگردی، مهمانی کنار خانه خدا هم برای خود دورانی دارد، کمتر از آنچه تو فکر می‌کنی.

فرصت ماندن در سرزمین وحی هم برای تو زیاد نیست، مثل ابر بهاری سپری می‌شود، معلوم نیست تو زائر این سرزمین باشی در سال‌های آینده، پس تو غریبی، مسافری، از اقامت تو همین یکی، دو روز باقی مانده است، اینها مهم نیست مهم این است که تو از عرفات، مشعر و منا برمی‌گردی، بارها به رمی جمرات رفته‌ای، حلق و تقصیر کرده‌ای و حالا مثل نوزادی که تازه پا به عرصه وجود گذاشته متولد شده‌ای، پاک و عاری از هر لغزش و گناه و خطایی که تصورش را می‌کنی.

مهم این است که با ره‌توشه‌‌ای بازمی‌گردی که سال‌ها در آرزوی دستیابی به آن لحظه شماری کردی، تو در همین سرزمین به‌ملکوت اعلی رسیدی، به اوج بندگی، اوج دلدادگی و در عبودیت سرآمد شدی، تو در سرزمینی رحل‌اقامت گزیدی که حضرت آدم در آن هبوط کرد، پیامبران الهی برای هدایت بندگان خدا توفیق انجام رسالت یافتند، تو در سرزمین وحی، در سرزمین محمد و علی و فاطمه و همه انوار پاک، توفیق حضور یافتی، یادت باشد اینها همه برای تو سرمایه است؛ سرمایه‌ای جاودان، سرمایه‌ای برای روزی که شاید دیگران از آن بی‌بهره خواهند بود و تو با دستانی پر آن را همراه خواهی داشت.

تمرین بندگی تو در عرفات و منا، توشه راه توست برای روزی که وعده آن بارها و بارها در آیات الهی داده شده است.

یادت باشد برادرم و خواهرم، تو حاجی شده‌ای، از حج برمی‌گردی، از قبله دل‌ها و آرزوها.

تو بنده شده‌ای، بنده خدا؛ بنده‌ای از بندگان خوب خدا، تو حاجی شده‌ای و برای حاجی شدن چه مرارت‌ها و سختی‌هایی را به جان خریدی، باید مواظب باشی که تولدی دیگر یافته‌ای، امروز که از منا باز می‌گردی آغاز زندگی توست.

برای همه دعا کن، تا در زیر آسمان بندگی، ما هم بنده باشیم، مثل تو، پاک و منزه از هر گناه، تو برای ما هم دعا کن تا روزی مسافر سرزمین قبله شویم و در آسمان بندگی پرواز کنیم. تو حاجی شده‌ای، امروز آغاز زندگی دوباره توست.

دعای تو که به مسلخ، قربانی فرستاده‌ای در آسمان اجابت خواهد نشست تو با دعای خود ما را به آنچه خیر و برکت است، رهنمون باش.

محمد خامه‌یار - جام‌جم