مذاکره مفید، چگونه؟

حال سوال اینجاست که به تعبیر طرفین مذاکرات مفید یعنی چه؟ از نظر ایران چنانکه بارها اعلام شده مذاکره مفید به معنای مذاکره حول نقاط مشترک به منظور دستیابی به فرمول‌های مشخص برای همکاری در حوزه‌های مختلف و مورد علاقه طرفین است. اما طرف غربی به گونه‌ای عمل می‌کند که درباره مذاکره مفید مورد نظر او باید به حدس و گمان روی آورد. شاید علت این که مذاکرات در دور‌های قبلی چندان به نتایج مورد انتظار دست نیافته این باشد که به نظر غرب مذاکره مفید آن چیزی است که تنها آنها می‌گویند، یعنی توقف فعالیت غنی‌سازی در ایران و پس از آن به قول آنها تلاش برای اعتمادسازی و همکاری بیشتر. در این باره باید گفت همگان می‌دانند ایران این راه را سپری کرده و از آن نتیجه نگرفته است، ضمن این که به لحاظ شرایط و وقایع رخ داده این درخواست کهنه و قدیمی بوده و متناسب با دستاوردهای ایران و هزینه‌های پرداخت شده نیست و علی‌الاصول غیرقابل دستیابی است. توجه به این مهم حتما در دور تازه تعاملات غرب با ایران حائز اهمیت خواهد بود. چون این توجه به این مسیر منتهی می‌شود که مذاکره مفید در شرایط فعلی همان گفت‌وگو حول نقاط مشترک برای همکاری و در این میان رفع نگرانی‌های موجود است.

غرب به فراست دریافته که به هر حال چاره‌ای جز مذاکره با ایران ندارد، از این رو بهتر آن است درباره تعریف خود از مذاکره مفید هم تامل بیشتری کند.

مذاکره مفید قطعا دستوری و یک‌جانبه نیست، بلکه نفع طرفین را در نظر دارد، اگر نفع طرف غربی به قول آنها رفع نگرانی است، نفع طرف ایرانی اعمال حقوق قانونی کشور است. با این تعریف از فایده و مفید بودن، همین امروز هم می‌شود مذاکرات را برپا داشت و اگر معنای مفید بودن محروم شدن یک طرف به نفع دیگری باشد نام دیگری برای آن باید یافت.