ناگهان فیکس شدم

از افتخارات بزرگ او می‌توان به ثمر رساندن 20 گل در لیگ فوتبال ایران در سال ۱۳۷۳ را نام برد. وی در یک سالی که در باشگاه قطر بازی کرد نیز در لیگ این کشور به مقام آقای گل رسید. او با 153 گل به عنوان برترین گلزن تاریخ پرسپولیس شناخته می‌شود. اشاره او به یکی از حوادث جالب زندگی‌اش اینگونه آغاز می‌شود: به یاد دارم سال 61 زمانی که عضو تیم راه‌آهن بودم در جام حذفی با تیم استقلال بازی داشتیم. ناصر ابراهیمی که در آن زمان سرمربی تیم ما بود روز قبل از بازی به من گفت تو فردا فقط نیمه دوم بازی می‌کنی.این صحبت او تا حدودی از استرس من کاست و با خودم گفتم فردا مابقی استرسم هم در نیمه اول که روی نیمکت هستم از بین می‌رود و بدون دلهره از بازی در برابر تیم بزرگی مثل استقلال به میدان می‌روم.اما روز بازی وقتی مربی در رختکن مشغول خواندن ارنج تیم بود ناگهان گفت فرشاد تو امروز فیکس هستی! گفتم آقا شما دیروز صحبت دیگری کردید! گفت می‌دانم اما یک ساعت پیش که داشتم می‌آمدم به استادیوم دیدم حسین طاهری (بازیکنی که قرار بود نیمه اول به جای من وارد زمین شود) بیرون مشغول ساندویچ خوردن است برای همین امروز بازی او منتفی است! نمی‌دانید استرس بازی در برابر استقلال در استادیومی که 30 هزار نفر کیپ تا کیپ در آن نشسته بودند با من چه کرده بود. اگر می‌باختیم حذف می‌شدیم و ما اصلا این را نمی‌خواستیم. خلاصه این‌که من با همان دلهره از دقیقه یک وارد زمین شدم و با همان حال در دقیقه 78 یک گل زیبا را وارد دروازه استقلال کردم (که مرحوم ناصر حجازی دروازه‌بان آن بود) و با همان تک گل من، استقلال حذف شد و آن روز به عنوان یکی از به‌یادماندنی‌ترین روزهای فوتبالی‌ام در خاطرم نقش بست.