پاوه، شهری با 2 حماسه تاریخی

اولین رویدادی که حماسه پاوه نام گرفت، رنگ خون داشت، اما جاودانه شد. مرداد 58 روزها و شب‌های پاوه در التهاب، محاصره، حمله، ناجوانمردی، نفاق و دسیسه‌های خودفروختگان به رژیم بعثی عراق، اسرائیل و سازمان سیای آمریکا بود و آنگاه که شهر پس از محاصره و هجوم در آتش قهر و کینه دشمنان در آتش فتنه فرورفت، سوخت و با سلاح‌های سنگین در هم کوبیده شد مردم مظلوم آن که مورد خشم و غضب کینه‌توزان از خدا بی‌خبر قرار گرفته بودند آواره کوه‌ها و بیابان‌ها شدند، اما با عزمی راسخ و اتحاد و همدلی، در کنار پاسداران و ارتشیان و نیروهای وفادار به اسلام و انقلاب، در کنار چمران عزیز و نیروهای جان برکفش قرار گرفتند و سلاح به دست به عقب راندن دشمن و شکست محاصره این شهر همت گماشتند. مردمی که در کنار پاسداران این دیار چمران را که در محاصره دشمن گرفتار شده بود، نجات دادند. مردمی که به فرمان امام خمینی مبنی بر آزادسازی پاوه لبیک گفتند و شهری را از محاصره آزاد کردند و حلقه محاصره را شکستند که نیروهای ضدانقلاب حتی به بیماران، مجروحان و پزشکان و پرستاران بیمارستان شهر ترحم نکردند و آنان را در آماج تیرهای کینه خود به شهادت رساندند.

و اکنون ما شاهد حماسه دوم مردم این شهریم؛ حماسه‌ای که این بار بوی وفاداری، مهربانی، مهرورزی، حمیت، صفا و صمیمیت را به همراه دارد؛ حماسه‌ای که هر چند آرمان‌خواهی‌اش بلند است و بارور شده از خون‌های ریخته شده حماسه دیروز شهدای به خون خفته در این شهر است، اما حماسه‌ای است فراتر از حماسه دیروز، حماسه فرزندان غیور دلیرمردان دیروز، حماسه بیعت با مقتدا و رهبری که امروز به نشان همه خوبی‌های مردم، در این شهر حماسه حضور یافته است.

حماسه امروز پاوه، حماسه پیوند نسل امروز که مشتاقان ولایت‌اند، با آرمان‌های مقدس فاتحان این شهر است. حماسه‌ای که شور و شعف هموطنان کردزبان را سربلندتر از همیشه در وفاداری به انقلاب، رهبری و اسلام‌خواهی نشان می‌دهد.

حماسه حضور پاوه، فراموش‌‌نشدنی است، چرا که ریشه در خون‌های پاک فرزندان این شهر دارد و رنگی از اخلاص بر آن خودنمایی می‌کند.

پاوه منطقه‌ای و گوشه‌ای از این خاک پهناور نیست، بلکه همه ایران اسلامی است و مردمانش، همه مردمان این سرزمین اسلامی‌اند در بیعت با رهبری و عزتمندی.

محمد خامه‌یار / جام‌جم