پی آر پی و زیبایی (2)

PRR مخفف انگلیسی Plate lete rich plasma و به معنای پلاسمای غنی از پلاکت است که برای ترمیم مو و پوست بکار می رود، اما این روش همچنان در حال بررسی ومطالعه است و به همین دلیل پزشکان به بیماران هشدار می دهند تا زمان پایان تحقیقات علمی و دانشگاهی در این زمینه باید با دقت و احتیاط از prp بهره گرفت.

PRP از 30 سال قبل برای بیمارانی که جراحی شده‌اند و به علت خونریزی در طول مدت جراحی یا بعد آن نیازمند فاکتورهای پلاکتی بوده‌اند، مورد استفاده بوده یا در تخصص ارتوپدی جهت ترمیم تاندون، ماهیچه و زخم‌ها و در دندانپزشکی در ترمیم لثه نیز کاربرد درمانی داشته است.

در سال 2004 این ماده برای ترمیم زخم بیماران به کارگرفته شد، اما پس از مدتی ملاحظه شد علاوه بر ترمیم زخم، موهای اطراف زخم نیز رشد قابل ملاحظه‌ای داشته‌ است.

به همین خاطر پروفسور کروکو و همکارانش در سال‌های 2007 تا 2009 تعدادی از بیماران مبتلا به طاسی سر را با این ماده تحت درمان (تزریق موضعی در پوست سر) قرار دادند.

نتیجه آن شد که موهای کوچک‌تر یا کرکی رشد بیشتری را بخصوص در 4 ماه اول بعد از تزریق نشان دادند، اما بعدها متوجه شدند که رشد آن بسیار برجسته و پایدار نخواهد بود.

دانشمندان در سال 2009 ، دو گروه از بیماران که مبتلا به طاسی بوده‌اند را مورد مطالعه قرار دادند.

برای گروه اول ماده PRP تزریق شد ،به این صورت که از 60 سی‌سی خون آنان طی عمل سانتریفیوژ میزان 10 سی‌سی PRP یا ماده پلاکتی غنی از فاکتورهای رشد تهیه و در پوست سر آنان تزریق شد.

روش تزریق نیز به 2 شکل بوده، روش اول با سرنگ‌های بسیار کوچک مانند انسولین وارد پوست سر آنها شده و در مناطق متعدد (هر سانتی‌متر مربع یک تزریق) محلول را تزریق کردند و در روش دوم با یک دستگاه رولر که حاوی سوزن‌های متعدد بوده منافذ ریز یک میلی‌متری در پوست سر آنان ایجاد کرده سپس محلول را به پوست سر اسپری کرده یا مالیده تا از طریق منافذ کوچک ایجاد شده جذب پوست شوند و گروهی محلول خنثی (نرمال سالین نوعی سرم) دریافت کردند.

نتیجه این مطالعه و فواید مثبت و منفی این روش درمانی هفته آینده بیان خواهد شد.