شالیزارها در معرض تهدید تغییر کاربری

به گزارش مهر، در حال حاضر میانگین مالکیت اراضی کشاورزی در گیلان 7‌/‌0 هکتار است که در این صورت، هدررفت انرژی و پایین آمدن میزان تولید و نیز درآمدهای کشاورزان، در نهایت به عدم توسعه استان منجر می‌شود.

یکپارچه‌‌سازی اراضی و ادغام مزارع کوچک از مهم‌ترین سیاست‌‌های بنیادی در کشاورزی است که بدون پرداختن به این مهم، مکانیزاسیون کشاورزی و افزایش کارایی در تولید دور از انتظار خواهد بود.

در استان گیلان نیز درصد بالایی از تولیدات محصولات کشاورزی در شرایط نظام‌های بهره‌برداری خرده‌مالک تولید می‌شود.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان در این باره گفت: مکانیزاسیون در تولید نمونه محصولات زراعی و کاهش هزینه‌های تولید نقش مهمی دارد و مقدمه انجام این کار نیز اجرای یکپارچه‌سازی اراضی است.

ایرج بنیادی افزود: اجرای طرح‌های تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری چند سالی است در سطح استان‌های مازندران و گیلان در حال انجام است.

وی اظهار کرد: تجهیز و نوسازی اراضی شالیزاری به معنای منظم کردن قطعات نامنظم و غیرهندسی به همراه ساخت و اجرای شبکه آبیاری و زهکشی به گونه‌ای که هر قطعه منظم تسطیح شده و به طور مستقل دارای کانال آبیاری به منظور آبگیری و کانال زهکشی برا ی تخلیه زه آب به همراه جاده سرویس مناسب باشد.

معاون جهاد کشاورزی گیلان ادامه داد: بخش عمده اراضی شالیزاری در استان‌های گیلان و مازندران در فصول غیرزراعی زهدار (آبگیر) بوده و امکان کشت دوم و استفاده مجدد از اراضی با هدف بالا بردن تراکم کشت در آنها عملا مقدور نیست.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان درخصوص این‌که چند درصد از شالیزارهای استان تاکنون یکپارچه‌سازی شده است؟ گفت: متاسفانه از سال 71 تاکنون 33 درصد از شالیزارهای استان تجهیز و نوسازی
شده‌اند.

اردشیر روحی ماسوله افزود: این طرح با توجه به خرد بودن اراضی در گیلان و تهدیداتی که در رابطه با بخش کشاورزی در استان وجود دارد باید هرچه سریع‌تر عملیاتی شود.

وی اظهار کرد: هر زیرساختی برای استان مثل اتوبان، راه‌آهن، فرودگاه یک فرصت است ولی همگام با این مزیت‌ها باید مسائل بخش کشاورزی رشد پیدا کند یعنی در سریع‌ترین زمان شالیزارها یکپارچه‌سازی شود.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان با بیان این‌که تا پایان برنامه پنج ساله پنجم توسعه باید تمامی اراضی شالیکاری گیلان یکپارچه‌سازی شوند، ادامه داد: برای اجرای این طرح علاوه بر استقبال کشاورزان، پیمانکاران خوبی نیز تربیت شده‌اند.

مدیر آب و خاک و امور فنی و مهندسی سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان نیز در این ارتباط به اشکالات اساسی مزارع سنتی شالیزاری اشاره کرد و گفت: مسطح نبودن زمین، مشکل حمل محصول، فقدان کانال‌های آبیاری و زهکشی، باتلاقی بودن برخی مزارع، عدم قابلیت کشت مکانیزه، تعداد زیاد مرزها و زیاد بودن هزینه تولید از مشکلات مهم مزارع سنتی است.

احمد زارع همچنین عدم امکان کشت دوم، مشکل آبیاری، عدم استفاده از ماشین‌‌آلات، نبود وجود جاده دسترسی، فقدان امکان مدیریت مصرف نهاده‌‌ها، پراکنده بودن مالکیت‌‌ها، وجود کرت‌های کوچک و نداشتن مدیریت مستقل را از دیگر مشکلات مزارع سنتی عنوان کرد.

وی اظهار کرد: استفاده بهینه از اراضی زراعی با شناخت و به‌کارگیری روش‌های مناسب مطالعاتی ـ اجرایی، از اهم اهداف توسعه کشاورزی در هر منطقه جغرافیایی است.

مدیر آب و خاک و امور فنی و مهندسی سازمان جهاد کشاورزی گیلان ادامه داد: یکپارچه‌سازی اراضی در قالب کلی تجهیز و نوسازی اراضی و با اهداف اصلی از قبیل افزایش بازده تولیدات کشاورزی، بالا بردن راندمان آبیاری و به تبع آن استقرار کشت پایدار و بهبود شرایط زیست روستایی، چند سالی است که به مثابه شیوه‌ای کارآمد در اراضی استان‌های شمالی اجرا می‌شود.