افسردگی سالمندی لاعلاج نیست

افسردگی نه تنها سبب می‌شود که از نظر روحی، احساس بیماری کنید بلکه تظاهرات جسمی نیز دارد به طوری که شاید احساس درد و خستگی دائمی داشته باشید. این اختلال همچنین بر حافظه و توانایی تمرکز کردن نیز اثر می‌گذارد.

احساس حزن‌ دائمی، برخلاف تصور بسیاری از مردم یک پدیده عادی مختص سالمندی نیست بلکه باید درمان شود تا همه بتوانند سال‌های طلایی زندگی‌شان را فارغ از این که چه نوع حادثه ناخوشی برایشان اتفاق می‌افتد، با موفقیت بگذرانند. به یاد داشته باشید افسردگی دوران سالمندی اتفاق نادری نیست که فقط برای شما رخ داده باشد و بلکه اختلالی رایج است که میلیون نفر از سالمندان جهان را درگیر کرده است.

مشکلات سلامتی، احساس تنهایی و انزواطلبی، ترس، برخی داروها و بیماری ها، احساس رسیدن به همه اهداف تعیین‌شده زندگی و سرانجام بی‌هدفی مطلق یا یک سوگ بزرگ همه از جمله دلایل شایع بروز افسردگی در سالمندان هستند.

برخی از سالمندانی که مبتلا به افسردگی می‌شوند تا زمانی که بیماری شکلی جدی پیدا می‌کند دقیقا نمی‌دانند که آیا این احساس، فقط دلمردگی برای مدتی کوتاه و در پی حادثه‌ای ناخوشایند است یا آغاز بیماری افسردگی است و در آینده آنها را به شکلی جدی درگیر خواهد کرد، اما افسردگی علائم واضحی دارد که اگر از آنها آگاه شوید آسان‌تر می‌توانید این اختلال را پیش از تبدیل شدن به بیماری خطرناک درمان کنید.

اگر دیگر به جوک‌ها نمی‌خندید، اگر به هیچ وجه احساس شادی نمی‌کنید، اگر خیال می‌کنید به پایان خط رسیده‌اید، اگر احساس گناهکاری می‌کنید، اگر افکار خودکشی یا میل شدید به مرگ دارید، اگر در انجام کارها احساس ناتوانی می‌کنید، اگر درد جسمی بی‌دلیل دارید، اگر برنامه خواب‌تان به هم ریخته است، اگر بی‌دلیل وزن کم می‌کنید، اگر چیزها یا کسانی را می‌بینید که به گفته دیگران، وجود خارجی ندارند، اگر حرکاتتان بشدت کند شده‌اند، اگر احساس بی‌ارزشی می‌کنید و مایلید بیشتر ساعات روز را گریه کنید یعنی دچار افسردگی شده‌اید، اما همه این حرف‌ها به این معنا نیست که قرار است شما باقی عمرتان را در یاس و اندوهی تمام نشدنی سپری کنید بلکه فقط این معنی را می‌دهد که قرار است به یک مشاور روان‌شناس مراجعه کنید و در کنار او برای ایجاد تغییراتی در زندگی‌تان تصمیم بگیرید؛ تغییراتی که می‌توانند احوالتان را بهتر کنند.