گینه نو، بهشتی گمشده

این گزارش حاکی از آن است که جنگل‌ها و رودخانه‌های گینه‌نو تنوع زیستی بسیار زیادی داشته و از لحاظ گونه‌های جانوری یکی از غنی‌ترین مناطق روی زمین محسوب می‌شود. گینه نو یکی از عجیب‌ترین و در عین حال دست نخورده‌ترین اکوسیستم‌های روی زمین است. جنگل‌های بارانی گینه نو پس از آمازون و کنگو بزرگ‌ترین نمونه در سطح جهان است.

در حالی که جزایر این منطقه تنها5/0 درصد از وسعت زمین را اشغال کرده، اما حدود 8 درصد گونه‌های موجود ‌ دنیا در این منطقه زندگی می‌کنند. پیش از این هم خبرهای زیادی در مورد تنوع زیستی این منطقه شنیده شده بود. به عنوان مثال بزرگ‌ترین پروانه جهان با طول بال‌هایی به اندازه 30 سانتی‌متر یا موش‌های غول‌پیکری که تا طول یک متر می‌توانند رشد کنند، جزو ویترین افتخارات گینه نو هستند.

دانشمندان معتقدند که هر کیلومتر مربع از زمین‌های پست جنگل‌های بارانی در این جزایر ممکن است حدود 150 گونه پرنده مختلف را در خود جای داده باشد.

متخصصان بر این باورند که 106 گونه تایید شده‌ای که طی تحقیقات 10 ساله در این مکان یافت شده تنها بخش کوچکی از اکوسیستم خیره‌کننده گینه نو است.

دلفین سر‌گرد و دلفین بالدار کوچک از نمونه‌های قابل توجه و اولین گونه‌های جدید دلفین هستند که طی 3 دهه گذشته به ثبت رسیده‌اند. یکی دیگر از 12 پستانداری که طی یک دهه کشف شده‌اند مورچه‌خواری با نام علمی zaglossus attenboroghi است.

یکی دیگر از 134 گونه قورباغه کشف شده، قورباغه‌ای به نام «لیتوریا سارون» است که به خاطر چشم‌های برجسته با نقطه‌های قرمز و سیاه، دانشمندان را به یاد شخصیت شیطانی «سارون» در فیلم ارباب حلقه‌ها می‌اندازد. دیگر نمونه جالب توجه، قورباغه بسیار کوچکی به طول یک سانتی‌متر با دندانی شبیه خون‌آشام است.

9 گونه مار جدید با رنگ‌های بسیار متنوع هم در میان 58 گونه بی‌مهرگان کشف شده است. خرچنگ زردآلویی هم یکی دیگر از بی‌مهرگان شناخته شده در این منطقه است.

در میان 43 خزنده کشف شده می‌توان ادعا کرد که بی‌خطرترین مار جهان به طول 12 تا 14 سانتی‌متر است که نه می‌بیند، نه گاز می‌گیرد و نه زهردار است. علی‌رغم طبیعت بکر و مهیج، حقیقت این است که مانند آنچه در جنگل‌های بارانی آمازون و برونئی شاهد آن هستیم در گینه نو هم انسان با سرعت هشداردهنده‌ای در حال از بین بردن این اکوسیستم بی‌نظیر است.