طلای المپیک را نگیرم مریض می‌شوم

صادق گودرزی در گفت و گو با ایسنا، در رابطه با تکرار مدال نقره جهانی خود، اظهار کرد: نمی دانم چرا مسابقات فینال برای من این طور شده است. شش ماه بود که روی کشتی‌های دنیس چارگوش روس کار می‌کردم و دائم به او فکر می‌کردم، اما کشتی‌گیر آمریکایی برنامه‌هایم را بر هم ریخت.

وی ادامه داد: برای مبارزه با این حریف بی برنامه بودم، چون اصلا شناختی نسبت به کشتی‌گیر آمریکایی نداشتم. در واقع در فینال غافلگیر شدم. از حالا دنبال این کشتی‌گیر می گردم تا هر جای دنیا شده او را پیدا کنم و شکستش دهم.

گودرزی در مورد دلیل فنی باخت خود گفت: چون حریفم را اصلا نمی‌شناختم با او جدا کشتی می‌گرفتم، در حالی که اگر به این کشتی‌گیر بچسبی دیگر هیچ کاری نمی‌تواند بکند. در واقع هر دوی ما با فاصله کشتی می گرفتیم ، چون زیر گیر بودیم. البته اگر داوران به آن فن لنگی که زدم سه امتیاز می دادند و آن را داخل تشک حساب می‌کردند، قهرمان می شدم. در تایم آخر هم از حریف زیر گرفتم، اما او پایم را کشید و تعادلم بر هم خورد.

دارنده سه مدال نقره و برنز جهان در ادامه، گفت: شاید قسمت این بوده تا در اینجا مدال طلا نگیرم. این موضوع تلنگری می‌شود تا برای المپیک لای پر قو نخوابم و بروم بیشتر تمرین کنم. در المپیک باید طلا بگیرم، چون اگر به مدال طلا نرسم، مریض می‌شوم.

گودرزی همچنین، گفت: باز هم خدا را شکر می‌کنم که دست پر از مسابقات جهانی برگشتم، اما همیشه در زندگی دوست دارم پیشرفت کنم و درجا نزم. گل کشتی‌هایم را در المپیک خواهم گرفت.

ملی پوش کشتی آزاد ایران در پایان گفت: مسابقات جهانی امسال به مراتب سخت‌تر از دو سال قبل بود، کشتی‌گیران ونزوئلا یا نیجریه سهمیه المپیک گرفتند و پورتوریکو در 60 کیلوگرم به مدال نقره رسید. این نشان می‌دهد که فاصله‌ها در جهان کم شده و کشتی‌گیران جهان از نظر جسمانی بسیار آماده شده‌اند.