کرملین چشم به راه پوتین

به گزارش ایسنا، هفته‌نامه اشپیگل در تحلیلی نوشته است: "فرمانده" به مرکز فرماندهی روسیه بازخواهد گشت. ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر 58 ساله روس‌ها خیال رئیس‌جمهوری دوباره به سرش زده و می‌خواهد همانند سال‌های 2000 تا 2008 در کرملین مرد شماره یک باشد. وی در نظر دارد در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2012 روسیه بار دیگر نامزد شده و به پیروزی برسد. این‌گونه نیز خواهد شد چراکه در تاریخ روسیه هرگز دیده نشده است نامزدی دولتی در مبارزه بر سر راهیابی به کاخ کرملین ناکام بماند.

پوتین در بازگشت به کرملین تا سال 2018 خواهد توانست قدرت شماره یک کشورش باشد. چراکه براساس دگرگونی‌های ایجادشده در قانون اساسی روسیه دوران ریاست‌جمهوری از 4 به 6 سال افزایش پیدا کرده است. این تصمیم شگفتی آفرین نبود. ناظران پس از انتخابات پارلمانی در این کشور در دسامبر گذشته چنین تصمیمی را از سوی پوتین و مدودف انتظار داشتند.

سقوط مدودف

پیروزی پوتین شکستی برای اردوی آزادیخواهان در بنیاد قدرت روسیه شمرده می‌شود. روشنفکران و صاحبان سرمایه با حضور مدودف در قدرت امید زیادی داشتند تا روند آزادی و دموکراسی در روسیه با سرعت بیشتری دنبال شود. "ایگور یورگنس"، رئیس موسسه "توسعه مدرن" - نزدیک به مدودف - در شروع ماه سپتامبر گفته بود: "تردیدی ندارم که دمیتری آناتولیویچ مدودف نامزد ریاست‌جمهوری خواهد شد."

مدودف با وجود 4 سال حضور در کرملین باید خونسردانه به سقوط از قدرت تن بدهد. به گفته یکی ازهمراهانش وی همانند مردی بود که پس از مدت‌ها باری سنگین از دوشش برداشته می‌شود. مدودف دوسال پیش در سخنرانی‌اش در کنگره حزب خواستار اصلاحات شده بود. وی بعدها از حزبش خواست در انتخابات دوباره به او کمک کند: «شما باید یاد بگیرید، شرافتمندانه به پیروزی برسید و شرافتمندانه بازنده شوید.» ولی در نهایت با چرخشی ناگهانی لب به ستایش از دموکراسی درون حزبی گشود و آن زمانی بود که پوتین تصمیم گرفت از سایه بیرون بیاید.

وعده 20 میلیونی پوتین

رئیس‌جمهور پیشین و تازه روسیه نقشه‌های بسیاری را در سر دارد. وی می‌گوید: «روسیه باید قدرتمند باشد و از همین رو ضروری است تا شتاب پیشرفت‌مان بسیار بالاتر از آنچه امروز هست، باشد. اقتصاد روسیه در سال باید 6 تا 7 درصد رشد کند و در سال‌های پیش‌رو در میان 5 اقتصاد بزرگ دنیا جای بگیرد.» برنامه‌های پوتین تنها 6 سال پیش‌رو را دربر نمی‌گیرد: «می‌خواهم 20 میلیون فرصت شغلی تازه را در صنایع مدرن در 20 سال آینده ایجاد کنم.»

با توجه به وابستگی روسیه به نفت و گاز این هدف چندان هم واقع‌بینانه به نظر نمی‌رسد؛ صنعتی که در دوران پوتین تقویت شد. با این همه 600 نماینده‌ای که در پارلمان حزب حاکم حق رای دارند، از این دست وعده‌ها آزرده خاطر نمی‌شوند. آنها به نامزدی پوتین خو گرفته‌اند؛ تا آنجا که سخنرانی پوتین و مدودف را برنامه رسمی حزب‌شان برمی‌شمرند. آنها با رای به پوتین صندلی‌شان را در پارلمان کنگره همچنان از آن خود نگه خواهند داشت.

بیزار از شعارها

محبوبیت مردمی پوتین کاهش چشمگیری داشته ولی هنوز آن اندازه است که وی را دیگر بار روانه کرملین کند. انتخابات در صورت لزوم دستخوش بازی‌های سیاسی پشت پرده هم خواهد شد و همانند جمهوری چچن رنگ تقلب هم خواهد گرفت؛ همانجا که حزب حاکم پیوسته تا 99 درصد آرای مردمی را از آن خود می‌کند! ولی نخبگان آزادی‌خواه روسیه با کنار رفتن دمیتری مدودف تنها امیدشان را از دست می‌دهند. شمار آنها چندان هم زیاد نیست و آن‌قدر کم‌شمارند که نمی‌توانند امیدی به پیروزی درانتخابات و یا حتی مبارزه بر سر راهیابی به کرملین داشته باشند. هرچند بدون آنها هم روند "مدرنیزه شدن" این سرزمین پهناور هم ناشدنی خواهد بود. 22 درصد روس‌ها خواستار مهاجرت از کشورشان هستند ولی در میان سرمایه‌داران و دانشجویان این آمار به 50 درصد می‌رسد یعنی از هر دو نفر یکی.

صدای نارضایتی از درون حزب حاکم نیز به گوش می‌رسد. "فیودور بوندارچوک"، کارگردان سرشناس روسیه و عضو حزب حاکم می‌گوید: «حالم از این نشست‌ها به هم می‌خورد؛ از این همه شعار. تمام کشور به خشم آمده ولی ما اینجا [در حزب] تنها همدیگر را ستایش می‌کنیم.»

پایان نبرد

پوتین می‌خواهد راهی کرملین شود و هیچ‌چیز در این مسیر جلودار نخست‌وزیر نیست. هرچه باشد او هنوز هم محبوب‌ترین سیاستمرد روسیه شمرده می‌شود و بهار آینده فصل شکوفایی قدرت دوباره اوست. در ماه‌های گذشته بحث‌های زیادی بر سر نامزدی دوباره مدودف و یا کنار کشیدن او به نفع پوتین به راه افتاده بود. گویا زوج قدرت بر سر تقسیم پست‌ها با هم کنار آمده‌اند و هریک صندلی سابق خود را از دیگری پس خواهد گرفت.

مدودف که در انتخابات پارلمانی 4 دسامبر 2011 نامزد اصلی حزبش خواهد بود، در کنگره حزب حاکم گفت: «آنچه در حزب حاکم پیشنهاد دادیم، راهکاری بود که بر سرش به طور عمیق فکر شد. برای کار دولتی آماده‌ام.» سخنان وی با تشویق پیوسته اعضای کنگره همراه بود.

وی ادامه داد: «می‌خواهیم در انتخابات پیروز شویم تا کشورمان دوباره به دست آنهایی که قصد ویرانی‌اش را دارند، نیفتد. حزب ما پس از سال‌های بحرانی دهه 90 به روسیه ثبات بخشید. همه باید به یاد بیاورند سرزمین ما در سال‌های نه چندان دور در بحرانی عمیق فرو رفته بود.»

گفت‌وگو از جابه‌جایی قدرت

پوتین پس از دو دوره ریاست جمهوری (2000 تا 2008) دیگر نمی‌توانست نامزد شود ولی اکنون پس از وقفه‌ای 4 ساله این فرصت را دوباره خواهد داشت. پوتین و مدودف در دهه نخست قرن 21 عملکرد درخشانی در اقتصاد روسیه از خود به جای گذاشتند. عملکرد اقتصادی روسیه از سال 2000 تا 2010 میلادی، 60 درصد رشد داشت و درآمد ماهانه مردم نیز از 81 دلاربه 614 دلار افزایش یافت. درصد جمعیت زیر خط فقر هم از 29 به 13 درصد کاهش داشت؛ اما این آمار موفق هم از موفقیت کامل آنها نشان نداشت. در انتخابات محلی در بهار گذشته تنها 40 درصد آرا به سود حزب پوتین-مدودف به صندوق‌ها ریخته شد که افتی فاحش را نشان می‌داد.