وقتی مسوولی دل می‌سوزاند!

شنیدن این جملات از خوانندگان «جام‌جم» که می‌خواهند صدایشان به مسوولان برسد، دشوار نیست، مسوولانی مانند رئیس سازمان مدارس غیردولتی و مشارکت‌های مردمی که همزمان از تریبون عمومی اعلام می‌کند: مدارس هیچ‌گونه تاکید و اجباری برای تغییر رنگ و تهیه روپوش جدید در مدارس نداشته باشند.

مشخص نیست آنچه فرشته حشمتیان می‌گوید، قانون نظام آموزش است یا گفتاری دلسوزانه برای حمایت از خانواده‌های کم بضاعت که تصریح می‌کند: دانش‌آموزان می‌توانند در مقطع تحصیلی خود از همان روپوش سال گذشته استفاده کنند و هیچ اجباری به تغییر آن وجود ندارد.

این سخنان در حالی بیان می‌شود که بتازگی رئیس سازمان آموزش و پرورش شهر تهران از تاکید خود بر رعایت نظم و لباس فرم سخن می‌گوید.

سیدعلی یزدیخواه اگرچه از فشار آوردن بر خانواده‌ها حذر می‌کند، اما به صراحت می‌گوید که لباس یک رنگ و متحدالشکل باعث نظم است و تاکید بر رعایت آن است.

سخنان محتاطانه مسوولان آموزش و پرورش با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن برخی مقررات که می‌کوشد هم جانب مقررات انضباطی مدارس و هم هوای والدین را داشته باشد، مدت‌هاست تکرار می‌شود و دست آخر این سلیقه و سختگیری مدیر مدرسه است که اجرایش بر والدین حکم می‌شود. بدون آن که کسی یادش بماند رئیس فلان سازمان یا اداره کل به خبرنگاران چه گفته است؟

به نظر می‌رسد آموزش و پرورش، پیش از اغماض‌های سطحی از مقررات لازم‌الاجرا برای عملی شدن نظم در مدارس و در عین حال پیشگیری از بلاتکلیفی خانواده‌های دانش‌آموزان باید به تدوین وحدت رویه‌ای بپردازد تا لباس فرم دانش‌آموزان با هماهنگی و نظارت یکپارچه آموزش و پرورش در سطح ادارات کل و مناطق با قیمت‌های مناسب به دانش‌آموزان برسد، تا بلکه مدیران وزارتخانه هم از رودربایستی خبرنگاران درآیند و نکته‌ای نگویند که مردم رنگ اجرایش را نبینند.

کتایون مصری
گروه جامعه