عوارض سینوزیت

انسان‌ها در اطراف بینی، گونه و روی پیشانی خود فضای کوچکی مملو از هوا دارند که اصطلاحا به آن سینوس می‌گویند. این حفره‌ها سبب سبک شدن استخوان‌های جمجمه و تنظیم تن صدا می‌شود. عفونت سینوس در شیرخواران نادرست است، زیرا سینوس‌ها در این کودکان تکامل کافی نیافته‌اند.

این حفره‌های گفته شده یک پوشش نرم دارند که مخاط نامیده می‌شود و به طور معمول ترشحات اندکی دارد که از طریق بینی یا حلق تخلیه می‌شود. هنگامی که فرد به سینوزیت مبتلا می‌شود، غشاهای مخاطی بین بینی، گلو و خود سینوس ملتهب می‌شود. اغلب سرماخوردگی باعث سینوزیت می‌شود، اما باکتری، حساسیت‌ها و عفونت‌های قارچی هم می‌توانند در ابتلا به سینوزیت نقش داشته باشند. در صورتی که سینوزیت بیش از 2 یا 3 هفته به طول بینجامد، سینوزیت مزمن ایجاد شده که ممکن است منجر به عفونت‌های جدی‌تر و عوارض شدید شود. علائم سینوزیت مانند علائم سرماخوردگی است که در کودکان شامل گرفتگی بینی و سرفه بیش از 7 روز می‌شود. همچنین بی‌اشتهایی، داشتن تنفس بدبو، دهان بدبو، گلودرد، تب خفیف و سردرد، ترشحات بینی، ترشح پشت حلق و سختی در نفس کشیدن از راه بینی نیز از علائم سینوزیت است.

توصیه می‌شود اگر علائم سرماخوردگی بیشتر از 10 روز باقی بماند و بعد از 7 روز بدتر شود، به پزشک مراجعه شود.

سینوزیت حاد اگر بموقع درمان نشود منجر به بروز عارضه‌هایی مانند حمله آسم، سینوزیت مزمن، مننژیت، اختلال بینایی و عفونت گوش می‌شود. به همین علت توصیه می‌شود که دوره درمان به طور کامل سپری شود. شستشو با محلول نرمال سالین به کاهش گرفتگی بینی کمک می‌کند.

نکته مهم این است که وقتی پزشک برای بیمار آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند، ضروری است که دوره درمان کامل شود. معمولا این دوره 10 تا 14 روز طول می‌کشد و حتی اگر علائم بیماری بهبود یابد نیز باید مصرف دارو ادامه یابد، چون اگر درمان ناقص انجام شود، ممکن است علائم بیماری مجددا عود کند. سینوزیت مزمن همچنین نیاز به درمان طولانی‌مدت دارد و بیمارانی که داروهای خود را به طور کامل مصرف نمی‌کنند، مجددا در ماه‌های آینده دچار علائم بیماری سینوزیت خواهند شد.