مسابقه‌ای بدون تعطیلی

اما نکته جالب‌ و البته تاسف‌بار این‌که بیش از ۹۰ درصد تصادف‌های جاده‌ای در کشورهایی روی می‌دهد که سطح درآمد مردمش متوسط یا پایین است؛ این در حالی است که از کل خودروهای جهان، فقط ۴۸ درصدش در اختیار اهالی این کشورهاست.

اما در کشورهای توسعه یافته با این‌که 52 درصد، یعنی بیش از نیمی از خودروهای دنیا را در اختیار دارند، در طول هر سال فقط ۱۰درصد حوادث شدید رانندگی رخ می‌دهد.

از سوی دیگر، باید بدانیم رانندگی پیش از هر چیز، یک مقوله فرهنگی است؛ هرچه سطح فرهنگ جوامع افزایش پیدا کند، میزان تصادفات مرگبار در آنها کاهش می‌یابد. همچنین با افزایش درآمد ملی، زیرساخت‌های مربوط مانند خودروهای سواری و اتوبوس‌ها، جاده‌ها، اتوبان‌ها و... از استاندارد بالاتری برخوردار می‌شوند و می‌توان آسوده‌تر رانندگی و سفر کرد.

از همین چند عدد و رقم و چند جمله ساده که اکثر ما با آنها آشنا هستیم، متوجه می‌شویم که میزان بالای تصادف‌های جاده‌ای در کشور ما به همین 2 نکته باز می‌گردد؛ فرهنگ و اقتصاد.

شاید آمار عجیب تصادفات تعطیلات 3 روزه عید فطر تلنگری باشد برای آنها که مسوولیتی در عرصه صنعت و فرهنگ به عهده دارند.

فرمانده پلیس‌راه کشور با اشاره به وقوع ۴۵۲ فقره تصادف فوتی و جرحی در جاده‌های کشور در تعطیلات عید فطر اعلام کرده متاسفانه در این تصادفات ۷۲۰ نفر از هموطنان کشته و زخمی شدند.

سرهنگ محمدرضا مهماندار، بی‌توجهی به جلو در 2 روز اول تعطیلات با بیش از ۲۵ درصد و انحراف به چپ در روز پنجشنبه با حدود ۲۴ درصد را مهمترین علت تصادفات در تعطیلات اخیر اعلام کرد. آمارها نشان می‌دهد طی این تعطیلات در ۶۹ فقره تصادف فوتی جاده‌ای 104 نفر کشته و در ۳۸۳ فقره تصادف جرحی نیز ۶۳۰ نفر مجروح شدند.

فرمانده پلیس‌راه کشور با اشاره به این‌که سفرهای انجام شده در تعطیلات عیدفطر بی‌سابقه بوده است، از تمامی رانندگان خواسته ضمن رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی از انحراف به چپ در ترافیک‌های سنگین و تردد در شانه خاکی جدا خودداری کنند چرا که پلیس به طور قطع با این دسته از رانندگان متخلف بشدت برخورد می‌کند.

با وجود تمامی این هشدارها و تاکید در مورد برخورد شدید با رانندگان خاطی، باز هم آمار این چنین تلخ سخن می‌گویند.

به‌نظر می‌رسد علاوه بر خطرناک بودن بسیاری از محورهای مواصلاتی کشور (بویژه در مناطق کوهستانی) و استاندارد نبودن بخشی از قطعات خودروها و... نبود فرهنگ رانندگی نقش بسزایی در بروز حوادث مرگبار دارد.

در کشورهای پیشرفته از دوران دبستان به بچه‌ها آموزش می‌دهند که رانندگی یک امر جمعی و اجتماعی است؛ در حالی که رانندگان ما این کار را یک موضوع فردی می‌دانند. وقتی این دیدگاه را داشته باشیم، رانندگان دیگر رقیب ما و جاده و صحنه رقابت و مسابقه می‌شود.

چنین است که سفرها در تعطیلات چند روزه، تبدیل به فاجعه می‌شود و بسیاری از خانواده‌ها ترجیح می‌دهند به سفر نروند تا سلامت بمانند، ولی این فقط پاک کردن صورت مساله و آسان‌ترین راه‌حل است و نه چاره‌اندیشی علمی و منطقی. این‌گونه است که مسوولیت فرهنگ‌سازی نهادهای فرهنگ‌ساز و رسانه‌ها در این حوزه بیش از‌ پیش سنگین می‌شود.

زهرا اقبال جو