فیاضی: تیم ما یکدفعه سکته کرد!

دیگر تمام شد و تا آخر عمر پوریا هستم و در خدمت والیبال.

نه خیالتان تخت باشد.

بعضی از بچه‌ها تجربه بین‌المللی نداشتند و بازی اول مقابل اسپانیا را به دلیل استرس زیاد باختیم. بازیکنی مثل میلاد عبادی‌پور می‌گفت: نزدیک بود قلبم بیرون بزند. نمی‌دانستم مسابقات جهانی اینقدر سنگین و پراضطراب است، باور کنید اگر اسپانیایی‌ها بی‌معرفتی نمی‌کردند و مقابل صربستان تن به باخت نمی‌دادند ما با مدال برمی‌گشتیم.

خیلی. همه پراستعدادند، ما بازی به بازی بهتر شدیم و در مسابقه با برزیل بچه‌ها معرکه بودند. در حقیقت فینال اصلی مسابقات را ما و برزیل برگزار کردیم، اما مدال به گردن صرب‌ها آویخته شد.

ابوالفضل قلی‌پور (لیبرو)،‌ میلاد عبادی‌پور و علیرضا نصر اصفهانی خیلی خوب بودند.

همان بلایی که سر تیم نوجوانان آمد به جوانان هم ضربه زد. ما بازی تدارکاتی نداشتیم، اما صربستان 40 بازی انجام داده بود. ما تا زمانی که در شرایط مسابقه قرار نگیریم موفق نخواهیم شد. بچه‌های تیم نوجوانان همه‌اش درگیر مشکلات خروجی و سربازی بودند و پاسور تیم تا روز آخر، صبح تا شب در اداره نظام وظیفه بود. پاسور مهره اصلی تیم است و ما این مهره را در اختیار نداشتیم.

مربیان شرق اروپا به تمرینات پرفشار و سختگیرانه اعتقاد دارند و خیلی به تاکتیک نمی‌پردازند. اما مشکل جوانان روحی و فکری بود، دغدغه سربازی از یک سو و انحلال تیم‌هایی مثل داماش از سوی دیگر، تمرکز را از بازیکنان گرفته بود.

تیم ما بعد از این که یک ست از آمریکا گرفت، یکدفعه سکته کرد و یک پیروزی را در مسابقه با ایالات متحده مفت از دست دادیم.

خب حامد تاروردی مصدوم بود، مجتبی میرزاجانپور به دلیل این که از فرودگاه بازگردانده شده بود و یک روز مانده به مسابقات وارد برزیل شد، روحیه نداشت، اما رضا قراء و اصغر نجفی خیلی خوب ظاهر شدند.

3 سال با ست کوویچ بودم، ایشان روابط خوبی دارد و بهروز عطایی و حسین معدنی بسیار حرفه‌ای بودند، اما نکته‌ای که باید بگویم این است که امسال سال خوبی برای والیبال ما نبود، اما به آینده جوانان و نوجوانان شک نکنید. ما در آرژانتین مرعوب بازی ناجوانمردانه اسپانیایی‌ها شدیم، اما آینده روشن است. باور کنید.

سال آینده با خانم محمدی از بازیکنان تیم ملی رسما ازدواج خواهم کرد، پیشاپیش هم شما دعوت هستید.