زلال جام عشق

خدایا! درمانده‌ام، مرا از رنج و بلا و درد رها کن، خانه دلم را مهمان اجابت خود کن. نگاهم کن. در دیار کرامت و خانه مهر خود جای ده و مرا بر آستان حریم خود به بلندای عرش خود راه ده. خدای من! مرا در شب قدر، از قدر و منزلتی برخوردار کن تا بارش برکات تو را همچون آبشاری بر ناپاکی‌های زندگی‌ام احساس کنم. ره هزار ماهه را یکشبه جستجو کنم و طهارت را بر وجود خویش به تماشا بنشینم. خدایا! در گردونه زمان که شب قدر، قدرنشین شب تقدیر آن می‌شوم، دلم به زیبایی‌ها و فضل و کرم خود معطوف کن و شعله جانم را به عشق تو برافروخته‌دار. معبود من! در آسمان نگاه تو، عفو و بخشش، کلید درهای رحمت است. تو مرا با فضایل هم شانه کن، در صراط مستقیم خود مرا مشمول لطف و مرحمت خویش قرار بده. خدایا! رضایت تو، فوز عظیم و رستگاری است، مرا از هر آنچه از تو دور می‌کند و حرارت عشق را از ذره ذره وجودم می‌کاهد، مصون دار. در دریای بی‌کران معرفت خود غوطه‌ور ساز و پیمانه قلب کوچک مرا از اقیانوس زلال جام عشق خود سیراب کن، مرا تشنه در صحرای زندگی و ایمان زخم خورده‌ام رها مکن. من بزرگ می‌شوم وقتی شب قدر را درک می‌کنم، به بزرگی آن هزار ماه که امشب یکجا به من عطا دادی. من بزرگ می‌شوم وقتی که خطاهایم را نادیده می‌انگاری و از آن می‌گذری. من بزرگ می‌شوم وقتی در امتداد نگاه مهربان تو، بارش باران رحمت را احساس می‌کنم. من بزرگ می‌شوم و خود را غنی می‌دانم وقتی در کوچه‌های بی‌انتهای فقر خود به رحمت و مغفرت تو فکر می‌کنم، وقتی از تو و رسول تو پیروی می‌کنم...

محمد خامه‌یار / جام‌جم