جلو آوردن چانه

تاثیر وضعیت قسمت‌های مختلف صورت بر یکدیگر و بخصوص تاثیر چانه و بینی بر یکدیگر انکارناپذیر است. چانه عقب رفته بینی معمولی را بزرگ و بینی بزرگ را بزرگ‌تر از آنچه که هست نشان می‌دهد و متقابلا نزد کسانی که بینی بزرگی دارند، چانه عقب‌تر از معمول دیده می‌شود. به همین دلیل است که عمل جلو آوردن چانه معمولا همراه با عمل جراحی زیبایی بینی انجام می‌شود.

گاهی ممکن است در معاینه چانه عقب‌تر از حد معمول به نظر برسد، اما در حقیقت چانه عقب نباشد، بلکه فک بالا جلوتر از حد معمول باشد. بعضی مواقع چانه عقب است اما وضعیت قرار گرفتن دندان‌ها روی یکدیگر عادی است و در افراد دیگری ممکن است تمام فک پایین عقب باشد؛ یعنی دندان‌های فک پایین خیلی عقب‌تر از دندان‌های فک بالا باشند.

برای جلو آوردن چانه روش‌های متفاوتی مانند تزریق ژل، تزریق چربی، بریدن قسمتی از استخوان چانه برای جلو کشیدن آن وگذاشتن پروتز وجود دارد.

ژلی که برای برجسته کردن اعضای بدن از جمله چانه به کار می‌رود، ماده‌ای مصنوعی است که قوامی شبیه ژله خوراکی دارد. فرمولاسیون آن به گونه‌ای است که برای بدن بی‌ضرر باشد. ماندگاری آنها بسته به کارخانه سازنده متفاوت است.

این ژل‌ها در سرنگ‌های انسولین بسته‌بندی شده، استریل و آماده تزریق هستند. تزریق آنها در مطب قابل انجام بوده، تقریبا بدون درد است و به سهولت انجام می‌شود. از معایب آن احتمال عفونت و جابه‌جایی است.

تزریق چربی نیز روش دیگری برای برجسته کردن چانه است. به این منظور با بی‌حسی موضعی چربی از شکم یا ران خود فرد ساکشن می‌شود.

پس از سانتریفیوژ کردن و تخلیص، این چربی در ناحیه چانه تزریق می‌شود. امتیاز این روش آن است که ماده‌ای که به چانه حجم می‌دهد از بدن خود فرد تهیه شده و جسم خارجی نیست. عیب اصلی تزریق چربی میزان جذب بالای آن است به طوری که پس از 6 ماه میزان زیادی از چربی تزریق شده جذب می‌شود.

ژنیو پلاستی یا بریدن و جلو آوردن قسمتی از استخوان چانه نیز روش دیگری برای تقویت چانه است. به این منظور در داخل دهان حد فاصل لب و فک تحتانی برش می‌دهیم. نسج نرم را از روی استخوان بلند می‌نماییم، قسمت پایینی چانه را بریده و به جلو کشیده و در جای مناسب با پیچ‌های مخصوص ثابت می‌کنیم و سپس محل برش داخل دهانی را با نخ بخیه قابل جذب می‌دوزیم.

مزیت این روش آن است که از جسم خارجی برای تقویت چانه استفاده نمی‌شود و چانه را به اندازه دلخواه می‌توان جلو آورد. عیب این روش آن است که احتمال آسیب عصب حسی لب پایین در این حالت بیشتر از روش گذاشتن پروتز است.