روز دردناک پزشک!

تعداد پزشکانی که بخاطر امروز و تبریک روز پزشک خوشحال باشند، بر اساس شواهد، خیلی زیاد نیست. آنها که پزشک عمومی هستند، با دغدغه‌های معیشتی، شیفت‌های کاری زیاد و کاهش کیفیت خدمات، روآوری به حرفه‌های دیگر و مشکلات ادامه تحصیل با توجه به مشکلات آزمون دستیاری درگیر هستند و اگر عشق و علاقه واقعی خودشان، دلیل رفتن به این رشته نباشد، درد دل‌هایشان زیاد است.

پزشکان متخصص پرآوازه که سرآمدان رشته‌های تخصصی خودشان هستند و در دانشگاه درس می‌دهند و بیمارستان‌های دولتی و خصوصی برایشان سر و دست می‌شکنند هم چندان راضی نیستند.

پای صحبت آنها که می‌نشینی مشکلات از دغدغه معیشت و سختی کار گذشته است، آنها از شأن خدشه‌دار شده این رشته گله می‌کنند.

ضعف نظام سلامت در حمایت بیمه‌ای از بیماران، تعرفه‌های غیرواقعی، ارائه خدمات ضعیف در بخش دولتی و بالا بودن هزینه‌ها در مراکز خصوصی و رسانه‌ای شدن مباحثی مانند زیرمیزی گرفتن پزشکان، سبب شده بیمارانشان آنها را سهل‌انگار، پول‌دوست و نامهربان بدانند و شأنشان به عنوان یک طبیب زیر سوال برود.

این نارضایتی‌ها از سوی شهاب‌الدین صدر، رئیس سازمان نظام پزشکی نیز بارها مورد تاکید و هشدار قرار گرفته است، تا جایی که او سال گذشته به مناسبت این روز در نامه‌ای اعلام کرد این نارضایتی‌ها سبب شده گرایش نخبگان در انتخاب رشته تحصیلی در آزمون‏های ورودی دانشگاه‏ها تغییر محسوس داشته باشد.

به گفته او مشکلات موجود روند مهاجرت متخصصان به خارج ازکشور را افزایش داده، دانش‌آموختگان پزشکی را به کار در رشته‏های غیرمرتبط واداشته و آینده پزشکی کشور را در هاله‏ای از تردیدهای جدی فرو برده است؛ ابهاماتی جدی و تامل‌برانگیز که مدت‏هاست مخالفت کارشناسان دلسوز را به دنبال داشته است.با این تفاسیر ظاهرا ابن سینا هم روز پزشک دردناکی را باید می‌گذراند، مگر این‌که او هم در شرایط ناسالم و ضعیف نظام سلامت کنونی، همان رویه خودش را به عنوان یک طبیب، نه سهامدار چند بیمارستان خصوصی، نه زیرمیزی بگیر برای جبران تعرفه بخش خصوصی و دولتی، در پیش می‌گرفت.

شاید کمی زیاده روی به نظر برسد اما اگر توقع ابن‌سینا از این حرفه همچون گذشته صرفا طبابت و خدمتگذاری به بیماران بود، شاید لبخندی برای این روز بر لب داشت.