بازی نکنم می‌میرم

امیدوارم در مقام روزنامه‌نگار سوالات خوبی از من بپرسی. احساس می‌کنم این گفت‌وگو به دلیل حضور تو که یک بازیگر هستی و نه یک روزنامه‌نگار، با بقیه مصاحبه‌هایم فرق دارد. حالا هم فکر کن که واقعا یک روزنامه‌نگار هستی و توانسته‌ای بازیگر سرشناسی را برای یک گفت‌وگوی خوب، صمیمی و خواندنی به دام بیندازی.

می‌خواستم به خودم مرخصی بدهم و احساس می‌کنم این حق طبیعی‌ام بود. کار زیاد و سخت به مدت بیش از 2 دهه، خسته‌‌‌ام کرده بود و بشدت نیازمند یک استراحت کامل بودم.

خب، پس از مدتی استراحت این نکته را فهمیدم که هیچ راه دیگری به جز ادامه کار بازیگری ندارم. سینما و بازیگری در خون من است. وقتی در شرکت فیلمسازی‌ام مشغول تهیه فیلم بودم هر روز سر صحنه فیلمبرداری می‌رفتم و خیلی زود احساس کردم نمی‌توانم از این دنیای رنگی دل بکنم. وقتی خودم را بازنشسته کردم، دیگر قصد بازگشت جلوی دوربین را نداشتم، ولی خیلی زود فهمیدم توانایی انجام چنین کاری را ندارم.

اوایل کار، خیلی خوشحال بودم که بازنشسته شده‌ام و دیگر هیچ فیلمی باز نمی‌کنم، ولی حالا خیلی خوشحالم که تصمیمم را عوض کردم و دوباره به کار بازیگری برگشتم. من و سینما بدون یکدیگر نمی‌توانیم زندگی کنیم.

به صورت طبیعی تمام چهره‌های سرشناس و مطرح (در هر رشته و حرفه‌‌ای که باشند)‌ دوست دارند که از سوی مردم و طرفداران خود تحسین شوند. نظر آنها برایم خیلی مهم است و در تصمیم‌گیری‌هایم آنها را لحاظ می‌کنم. غیرصادقانه است اگر بگویم روزی که آنها نباشند، هیچ اهمیتی برایم ندارد!

منظورت چیست؟

البته وقتی شما فیلمی بازی می‌کنید، باید منتظر تحسین یا انتقاد باشید و هر دوی‌آنها بخشی از کار ما هستند. در عین حال، مساله اصلی به نوع کاری برمی‌گردد که در حال انجام آن هستی. اگر فیلم یا نقشی که بازی کرده‌ای خوب نیست، باید انتظار انتقادهای تند را هم داشته باشی. کسی از قبل نمی‌تواند بگوید این با آن فیلم و نقشی که بازی می‌کنی، چیز خوبی از آب در خواهد آمد. نکته آخر هم این که هر کسی دیدگاه شخصی خودش را دارد و آن را ابراز می‌کند. به این ترتیب، انتقاد هنرمند یا منتقد از کاری به معنی بد بودن واقعی آن نیست.

حتما همین طور است. هر سن و سالی بازی و نقش خاص خودش را می‌طلبد. 30 سال قبل جوان اول فیلم‌های هندی بودم و لقب جوان خشمگین سینما را به من داده بودند، ولی حالا من ‌آن آمیتاب باچان 30 سال قبل نیستم و باید نقش‌هایی را بازی کنم که به وضعیت فعلی‌ام می‌خورد. در کل، آمادگی پذیرش و بازی در هر نوع نقش پیشنهادی را دارم و دوست دارم در کارهای تازه‌ای بازی کنم که تا قبل از این، فرصت حضور و بازی در آنها برایم فراهم نشده بود. فرقی نمی‌کند که کمدی باشد یا اکشن یا حتی ملودرام‌های خانوادگی و اجتماعی. هنوز هم مثل یک بازیگر جوان به دنبال کسب تجربه‌های جدید هستم.

هر بازیگری خودش تصمیم می‌گیرد که چگونه کار کند و راه خودش را می‌رود. من هم به شیوه‌ای که خودم علاقه دارم، کارم را انجام می‌دهم.

ولی من همیشه مثل یک آدم معمولی زندگی کرده‌ام!

ببین، واقعیت این است که هیچ آدمی نمی‌تواند همه چیز را در یک زمان در اختیار داشته باشد. شما وقتی مشهور می‌شوید، این شهرت دردسرها و مشکلات خودش را نیز به همراه دارد. همه ما بازیگران متوجه این مشکلات هستیم و با آن کنار آمده‌ایم.

وقتی قرار باشد دیدگاه‌های خلاقه یک فیلمساز زیر نفوذ گروهی که در اداره سانسور هستند، قرار گیرد و به بهانه‌هایی مثل شرایط ویژه از نمایش عمومی فیلم او جلوگیری شود، دیگر نمی‌توانیم بگوییم در یک جامعه آزاد زندگی می‌کنیم. هند کشوری آزاد است و چنین اقداماتی به مفهوم محدود کردن آزادی است. من از اتفاقی که در ارتباط با این فیلم افتاده، متاسفم و آن را محکوم می‌کنم. آراکشان فیلم خوبی است که نگاهی انتقادی به نظام آموزشی و تحصیلی کشور دارد. احساس می‌کنم زمان آن رسیده به مسائل و مشکلاتی بپردازیم که مردم و جامعه ما مدت‌هاست با آن درگیر هستند.

من اعتقادی به نظام کاست (طبقه‌بندی جامعه) و تبعیض‌های طبقاتی و اجتماعی ندارم. همه مردم برابر هستند و نمی‌توان گروهی را بر گروهی دیگر ارجحیت داد. ما در قرن بیست و یکم زندگی می‌کنیم و باید قبول کنیم که همه آدم‌ها در برابر قانون و افکار عمومی ارزش یکسانی دارند.

صد درصد. حتی کسی مثل من که بیش از 40 سال است در این حرفه کار می‌کند، به نوع برخورد تماشاگران با کارهای تازه‌اش اهمیت می‌دهد. موفقیت یا عدم موفقیت هر فیلمی، تاثیر زیادی بر ادامه کار و حیات هنری او دارد و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

بله، حتی در چنین اوضاع و احوالی.

این حق ساریواش باچان است که موزه‌ای برای خودش داشته باشد. او یکی از شاعران مطرح و محترم کشور بود که کمک زیادی به اعتلای ادبیات و هنر شاعری هند کرد. این موزه به علاقه‌مندان دنیای ادبیات و شعر کمک می‌کند تا درک و شناخت بهتری از او و کارهایش پیدا کنند.

هر کسی را برای کاری ساخته‌اند. من به درد بازیگری می‌خورم نه شعر و شاعری. اگر سر سوزن ذوقی در امر سرودن شعر داشتم، طی این سال‌ها آن را نمایان می‌کردم.

مشغول بازی در 2 فیلم «قدرت» و «خانه پر 2» هستم و قرارداد بازی در 4 فیلم دیگر را هم دارم که پس از پایان فیلمبرداری این دو فیلم، کار روی آنها را شروع می‌کنم.

من اگر کار نکنم می‌میرم. بازی در جلوی دوربین کمک می‌کند تا بهتر نفس بکشم.