بازگشت نوار بارگذاری

چه این مساله را دوست داشته باشید چه نه، وب فلش را معروف کرد. پسر معروف سابق اینترنت، امروز به یک بچه سرراهی مو قرمز تبدیل شده که در بسیاری از کاربران احساس نفرت را به‌وجود می‌آورد. این حرکت عظیم به‌وسیله امتناع استیو جابز و اپل در استفاده از فلش در iOS رهبری می‌شود، ولی کاربران همیشگی وب با این فناوری عجین شده‌اند.

به دلایل متعدد فلش فوق‌العاده بود. به‌توسعه‌دهندگان وب اجازه می‌داد وب‌سایت‌ها را به سطحی از پویایی و تحرک ببرند که در زمان‌های قبل از آن غیرممکن بود. به‌جای ایجاد سرزمینی از صفحه‌های ایستای خسته‌کننده، اینترنت به مکانی پر از تجربه‌های نو و رو به جلو تبدیل شد.

همچنین با ظهور فلش، وب مکانی تنبل و پر از باگ و خطا شد. وب‌سایت‌های فلش مطمئنا به افزونه فلش احتیاج دارند و اگر شما آخرین نسخه آن را نداشته باشید، بهتر است آن را پیدا و نصب کنید، در غیر این صورت کار نخواهد کرد.

سپس نوارهای بارگذاری (loading bar) ظهور پیدا کردند. زمان‌های بارگذاری صفحه در سایت‌های فقط فلش، به‌صورت نمایی و ناگهانی افزایش یافتند. کم‌کم«Loading: 10%... Loading: 11%» به بخشی از زندگی روزانه ما تبدیل شد.

و در نهایت این که مشکلی در ثبات و پایداری وجود دارد. استیو جابز جمله معروفی دارد که می‌گوید هر زمانی که Mac درهم می‌شکند، مقصر آن فلش است! البته این جمله کمی اغراق‌آمیز است، ولی هسته این گفته به یک واقعیت اشاره می‌کند. همه ما انجمادها و وخامت‌هایی را که فلش باعث آن شده تجربه کرده‌ایم. به همین دلیل است که بسیاری از افراد اگر نتوانند به‌صورت دستی اجرای فلش را متوقف کنند، افزونه‌هایی برای مسدود کردن تمام فعالیت‌های فلش دانلود می‌کنند.

آیا فلش می‌تواند تجربه کلی را بهبود بخشد یا آن را بدتر می‌کند؟ در استفاده از فلش به دنبال چه‌چیزی هستیم و چه‌چیزی را قربانی می‌کنیم؟ آیا اکثر کاربران ما با تصمیماتی که اتخاذ می‌کنیم راضی می‌شوند؟

با دور تند به‌سمت زمان حال حرکت می‌کنیم! CSS3 و HTML5 برای نجات زمان حال آمده‌اند. موقعیت فلش در خطر است و هر روز ضربه‌ای تازه از رقبایش دریافت می‌کند. نمونه‌های جدید خیره‌کننده‌ای از سایت‌های حیرت‌انگیز که تنها به‌وسیله CSS، HTML و جاوااسکریپت ساخته شده‌اند رو به افزایش‌ هستند.

HTML و CSS در مرورگرهای مدرن ساخته شده‌اند و توانسته‌اند به ستون فقرات وب جهان‌گستر تبدیل شوند. بنابراین توانایی در استفاده از این فناوری‌های ‌روزآمد برای ساختن صفحه‌های پویا، رویای طراحان وب محسوب می‌شود که به حقیقت پیوسته است، ولی هرچه طراحان بیشتری استفاده از این فناوری‌ها را ترجیح دهند و انتخاب کنند و استفاده از آنها به مرزهای خود نزدیک شود، سرنوشت فلش برای این فناوری‌ها نیز تکرار خواهد شد. همه ما به‌جای این که به‌دنبال چیزهایی که سزاوارند باشیم، شیفته چیزهایی هستیم که فعلا در اختیارمان قرار دارند و البته این چیزها براحتی از دست می‌روند.

هرچه بیشتر وب را بگردید نشانه‌های بیشتری از آینده‌ای خواهید دید که شبیه به فلش است و این آینده‌ای نزدیک خواهد بود. زمان‌های بارگذاری صفحه روز به روز رو به افزایش است و به نقطه‌ای می‌رسد که پیغام‌های بارگذاری تکرار می‌شوند، صفحه‌های وب کاملا به مرورگر وابسته شده‌اند و انیمیشن‌های طولانی، انجماد مرورگرها را به دنبال داشته‌اند؛ این رویدادها به‌نظر آشنا می‌رسند.

البته نباید اشتباه برداشت کنید، HTML5 و CSS3 نه تنها آینده وب هستند بلکه منبع بهترین فناوری‌های روز نیز به‌حساب می‌آیند. با این حال صحبت‌هایی در ارتباط با احتیاط، ضروری هستند تا دچار سناریویی شبیه اتفاقی که برای فلش رخ داد، نشویم.

سوالاتی که در ادامه می‌آیند یک فهرست ناقص از سوالاتی است که باید قبل از پیاده‌سازی فناوری‌های خاص نسل بعدی در سایت‌هایمان از خودمان بپرسیم.

در این صفحه ما نه تنها درباره وضعیت فعلی وب صحبت می‌کنیم بلکه فناوری‌ و تکنیک‌های آینده را نیز مورد بحث قرار می‌دهیم.

شخص شما حق دارید تجربه کنید. هیچ ضرر و زیانی در راه‌اندازی یک وب تفریحی یا یک وب‌سایت شخصی با قابلیت‌های آزمایشی وجود ندارد. مشکل، زمانی ایجاد می‌شود که شما قصد دارید سایتی را با این فرض بسازید که سازگاری با اکثریت کاربران، هدف اصلی آن باشد.

همان‌طور که در گذشته درباره پیاده‌سازی فلش توصیه شده بود، با هر فناوری جدید یا آزمایشی که می‌خواهید کار کنید باید بدقت، تمام جوانب مثبت و منفی آن را بررسی کنید. آیا فایده در بالا بردن زیبایی‌هاست؟ آیا یک تغییر کوچک در قابلیت استفاده با ارزش است؟ درباره یک تغییر بزرگ چه طور؟ از نظر کاربران معمولی (غیر‌طراح) متوسط، آیا این تغییرات تجربه آنها را راحت‌تر می‌کند یا تجربه سخت‌تری برای آنها در پی خواهد داشت؟

برای مثال فرض کنید در حال ساخت یک منوی پایین افتادنی متحرک زیبا با استفاده از CSS3، به‌جای جاوااسکریپت هستید. آیا شما این کار را تنها به این علت انجام می‌دهید که CSS موثرتر است یا به‌خاطر این که می‌دانید می‌توانید نسبت به JS واقعا آن را برای قشر بیشتری از کاربران کاربردی‌تر کنید، از آن استفاده می‌کنید؟ اگر می‌توانید کارهای خلاقانه و عجیب روی یک سایت قرار دهید ابتدا از خودتان بپرسید که آیا واقعا مورد نیاز هستند؟

بعضی اوقات، پیشرفت‌ها واقعا به ساده‌تر کردن سایت شما کمک و آن را بیش از پیش قابل استفاده می‌کنند. زمان‌هایی نیز وجود دارند که شما خودتان را درحالی که پرچم پیشرفت خود را تکان می‌دهید در میان حجم زیادی از کد و یک صفحه کند و آهسته پیدا می‌کنید. با خودتان صادق باشید و تصمیم بگیرید کجا بایدخطی بکشید.

فرض کنید می‌خواهید انیمیشن‌هایی با فریم‌های کلیدی روی Webkit (موتور منبع باز مرورگر وب) و روی سایت مشتری پیاده‌سازی کنید. آیا شما در ابتدا نگاهی به آنالیزهایتان می‌اندازید تا ببینید چه تعداد از کاربرانی را که از Webkit استفاده نمی‌کنند از دست می‌دهید؟

سازگاری با مرورگرهای مختلف قبل از HTML5 و CSS3 یک مشکل عمده به‌حساب می‌آمد، ولی در حال حاضر بدتر هم شده است. البته منطق یکسانی که ما اغلب از آن استفاده می‌کنیم هنوز هم قابل قبول است. تنها کافی است مطمئن شوید برای مرورگرهای اصلی طراحی کرده‌اید. نباید درباره پیاده‌سازی تکنیک‌ و افکت‌های مرورگرهای خاص، خودتان را نگران کنید.

بدیهی است ما درباره پیشرفت ‌پله‌ای صحبت می‌کنیم. با یک خط پایه‌ای از عملکرد و زیبایی شروع کنید که در تمام مرورگرهای مهم کار کند، سپس در صورت نیاز برای افرادی که از مرورگرهای واقعا مدرن استفاده می‌کنند و تفکرات پیشرفته‌تر دارند، اضافات ویژه‌ای قرار دهید.

محمدحسین کردونی

منبع: designshack