درمان حمله گرمازدگی

خستگی یا فرسودگی ناشی از گرما: ممکن است در تماس با گرما، تهوع، استفراغ، سردرد و احساس ناخوشی بروز کند. دمای بدن در این وضعیت افزایش یافته و به 40 درجه سانتی‌گراد می‌رسد. بیمار با تغییر وضعیت از حالت خوابیده به نشسته یا نشسته به ایستاده دچار احساس تاری دید و افت فشار خون می‌شود.

حمله گرمازدگی: زمانی که دمای بدن از 40 درجه می‌گذرد، آسیب اعضا شروع می‌شود. حساس‌ترین جزء بدن به گرما دستگاه عصبی است. رفتارهای عجیب از فرد سر می‌زند، پرخاشگر و بی‌قرار می‌شود. توهم بروز می‌کند. افت در سطح هوشیاری بروز کرده و حتی تا حد کما ممکن است پیشرفت کند. عدم تعادل و تشنج از دیگر یافته‌هایی است که در فرد گرمازده در این مرحله ممکن است دیده شود. در این مرحله ممکن است با وجودی که دمای بدن بالاست ،فرد توانایی تعریق را از دست بدهد.

روشی برای تشخیص گرمازدگی در هیچ‌یک از مراحل آن نیست. معاینه در کنار شرحی از بروز علائم در فردی که بتازگی در محیط گرم قرار گرفته یا مبادرت به انجام فعالیت‌های سنگین ورزشی کرده است، می‌تواند ما را به این اختلال مشکوک کند.

اغلب باید بیماری‌های دیگر مولد تب همچون عفونت‌ها را رد کرد. علائم بیماران در حمله گرمازدگی گاهی مشابه افراد مبتلا به سکته مغزی است. انواعی از مسمومیت‌ها دارای علائمی مشابه هستند که باید آنها را هم در نظر داشت.

درمان حمله گرمازدگی از محل بروز اختلال شروع می‌شود. باید در اولین اقدام فرد مبتلا به حمله گرمازدگی را از محیط گرم دور کرده و به محلی دارای وضعیت تهویه مناسب انتقال داد. اگر آمبولانس یا ماشینی که دارای سیستم خنک‌کننده (کولر) باشد در دسترس است، باید بیمار را به داخل آن انتقال داد. لباس‌های بیمار را درآورده و آب روی بدن فرد پاشید. 2 روش برای خنک سازی وجود دارد؛ در روش اول از باد خنک و آب ولرم استفاده می‌شود، در روش دوم از باد گرم و آب خنک. دقت شود فرد دچار لرز نشود که لرز خود عاملی برای افزایش دمای بدن است.

دقت داشته باشید دمای بالای بدن در این افراد ناشی از گرمای زیاد است و با تب ناشی از عفونت متفاوت است. بنابراین استامینوفن، آسپیرین و دیگر داروهای کاهنده تب در این بیماران کاربرد نداشته و حتی می‌تواند مضر باشد.