شب امتحان

فیلمنامه‌نویس نمی‌تواند سر فرصت متن دلخواهش را بنویسد. بقیه عوامل هم همه تلاششان را می‌کنند که هر جور شده سریال را به آنتن برسانند. در این شرایط به پایان رساندن کار، اصل شمرده می‌شود و چگونه ساختن و چه ساختن در حاشیه قرار می‌گیرد.

جالب است بدانید برخی از بازیگران سریال‌های مناسبتی سال‌های گذشته در روزهای آخر تولید زیر همین فشار، کارشان به دکتر و سرم و بیمارستان هم کشیده شده است.

تمام این مشکلات با یک برنامه‌ریزی ساده قابل حل است. این که یک ماه از سال، ماه رمضان نام گرفته و در آن یک ماه تلویزیون نیاز به سریال‌های مختلف شبانه دارد مساله پیچیده‌ای نیست. اگر فیلمنامه 2 ماه زودتر نوشته شود، اگر کارگردان‌ها سریالشان را 2 ماه زودتر کلید بزنند و... مسلما تهیه سریال هم 2 ماه زودتر به پایان می‌رسد.

تهیه‌کنندگان عادت کرده‌اند کار تصویربرداری را تا دقیقه 90 و روزهای آخر ادامه دهند. ماه رمضان برای برخی کارگردان‌های ما حکم شب‌های امتحان را دارد. آنها در طول سال، نصفه و نیمه کار می‌کنند و ماه رمضان که می‌رسد تازه یادشان می‌افتد باید سریال را تحویل آنتن تلویزیون دهند. معاونت سیما می‌تواند آیین‌نامه‌ای را تدوین و بر مبنای آن ضبط سریال در ماه مبارک رمضان را ممنوع اعلام کند. به این ترتیب دست‌اندرکاران مجموعه‌ها مجبور می‌شوند هر طور شده کارشان را تا پیش از آغاز ماه رمضان تصویربرداری کنند.