سوال نپرسید، قلعه باز نمی‌شود

البته رسانه گریزی موضوع جدیدی در سازمان میراث فرهنگی نیست زیرا تا پیش از حضور رئیس جدید این سازمان هم این رفتار غیررسانه‌ای در این سازمان عریض و طویل رایج بود. در دوره پیشین نیز تمامی باستان‌شناسان و مدیران بخش‌های مختلف از گفت‌وگو با رسانه‌ها منع شده بودند. البته گهگاه زرنگی خبرنگاری در غافلگیری مدیری یا باستان‌شناسی باعث می‌شد تا مدیر مربوط توبیخ شود و البته جوابیه‌ای بلندبالا برای رسانه مربوط ارسال شود که دروغ نوشتید و این گفت‌وگو را باستان‌شناس ما با رسانه شما انجام نداده است. این واقعیتی است که مسوولان این سازمان گویا نمی‌خواهند مقابل روزنامه‌نگاران قرار بگیرند. حالا نام این رفتار را هرچه می‌خواهید بگذارید، اما تعامل منفی مسوولان سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با رسانه‌ها، چه در دوره پیشین و چه اکنون باعث شده است مدیران این سازمان درون قلعه‌ای قرار گیرند که اطلاع یافتن از آدم‌های درونش و کارهایی که انجام می‌دهند برای اهالی رسانه سخت، مشکل و شاید غیرقابل دسترس باشد. شاید همین تعامل منفی بود که چندی پیش نمایندگان مجلس را بر آن داشت تا پیشنهاد ادغام این سازمان با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را مطرح کنند. کاش مسوولان این سازمان برای یک روز هم که شده خود را در مقام یک خبرنگار قرار می‌دادند و درک می‌کردند گرفتن اخبار از سازمانی که اکنون ماه‌هاست حتی مدیر کل روابط عمومی هم ندارد و مسوولان لایه‌های مختلفش از پاسخگویی منع شده‌اند چقدر سخت است. آخر مگر بارها تکرار نکرده‌ایم که پرسیدن حق خبرنگار است و دانستن حق مردم؟

مهدی نورعلیشاهی / گروه فرهنگ و هنر