مسابقه قرآنی 1445

آیه 45: لازمه ایمان، ثابت قدمی و پایداری است. مقاومت و یاد خدا، رمز پیروزی است. فضای جبهه‌ها باید آکنده از یاد خدا باشد، به گونه‌ای که بر مشکلات و یاد زن و فرزند غلبه کند. هر چه مشکلات بیشتر باشد، نیاز به یاد خدا بیشتر است. مراد از ذکر و یاد خدا در کنار ذکر زبانی و قلبی، ذکر عملی‌ است.

ذکر قلبی با توجه درونی، یاد لطف‌ها، امدادها، وعده‌های الهی و یاد عزت، عظمت و فرمان او حاصل می‌شود. ذکر عملی نیز با انجام واجبات و ترک محرمات که در واقع همان تقوای الهی است، به دست می‌آید. امام صادق(ع) می‌فرمایند: «از امور مهمی که خداوند بر بندگان لازم دانسته، بسیار یاد نمودن از خداوند است، یاد الهی هنگام مواجهه با حلال‌ها و حرام‌ها به این است که اگر اطاعت الهی باشد به آن عمل کند و اگر معصیت خدا باشد آن را ترک کند.» (بحارالانوار. ج٩٣. ص١٦٣)

خداوند در قرآن می‌فرماید: «فاذکرونی اذکرکم؛ مرا یاد کنید، من شما را یاد می‌کنم» (بقره.٢٥٢) و در آیه دیگر می‌خوانیم: «بگو اگر دعای شما نبود، خداوند به شما اعتنایی نداشت» (فرقان.٧٧)

یادی از خدا کافی نیست، بلکه باید خدا را بسیار یاد کنیم، زیرا اگر در حوادث جنگ و بحران جبهه، یاد خدا زیاد نباشد، امکان انحراف در هدف، عمل و شیوه بیشتر است.

میدان‌های نبرد حق و باطل و جبهه‌ها، یکی از مراکز فلاح و رستگاری است و در جبهه باید یاد خدا جایگزین یاد همسر، فرزند، مال و... شود. چنان که امام سجاد(ع) در دعای مرزداران می‌فرماید: «خدایا! یاد مال و فرزندان و... را از دل رزمندگان ببر و بهشت را جلوی چشمشان جلوه بده» (صحیفه سجادیه. دعای٢٧)