جمعیت در ایران

براساس آخرین سرشماری در ایران که سال 1385 انجام شد جمعیت کل کشور حدود 70 میلیون و 472 هزار نفر بود که در مقایسه با جمعیت 60 میلیون و 55 هزار نفری سال 1375 رشدی معادل 61/1 درصد را در سال نشان می‌دهد. میانگین رشد جمعیت کشور طی دهه 1375 ـ 1365 معادل 96/1 درصد بوده است. با توجه به این روند می‌توان قضاوت کرد نرخ رشد جمعیت که در دهه 1365 ـ 1355 با شتاب فزاینده‌ای همراه بوده بتدریج کاهش یافته و در حال حاضر روند کنترل‌شده‌ای را نشان می‌دهد.

کد خبر: ۴۱۸۵۶۸

جمعیت شهری کشور در سال 1385، معادل 5/68 درصد جمعیت کل کشور و برابر با 48 میلیون و 245 هزار نفر بوده است که در مقایسه با جمعیت شهری سال 1375، رشدی برابر با 7/2 درصد را در سال نشان می‌دهد.

جمعیت شهری کشور در سال 1365 معادل 3/54درصد، در سال1375 معادل 3/61 درصد و در سال 1385 معادل 5/68 درصد جمعیت کل کشور بوده و در دو دهه 1385 ـ 1365 نرخ رشد سالا‌نه جمعیت شهری معادل 3درصد بوده است.

جمعیت روستایی کشور که در سال‌های 1365 و 1375 به ترتیب 7/45 درصد و 7/38 درصد جمعیت کل کشور بود، در سال 1385 به 5/31 درصد رسیده است. متوسط بعد خانوار کل کشور در سال 1385 برابر با 03/4 نفر بوده که معادل8/0 نفر کمتر از بعد خانوار در سال 1375 است. این شاخص در سال 1375، 84/4 نفر بوده است. در سال 1385 بعد خانوار روستایی 36/4 نفر و بعد خانوار شهری 89/3 نفر بوده است. بیشترین بعد خانوار در استان سیستان و بلوچستان معادل 12/5 نفر و کمترین آن در استان‌های گیلا‌ن و تهران معادل 59/3 نفر و 60/3 نفر بوده است.

جمعیت زیر 14 ساله کشور که در دهه 1365 ـ 1355 حدود نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌داد در سال 1385، 08/23 درصد از جمعیت کشور را در برمی‌گیرد و از این لحاظ جامعه ایران بتدریج ویژگی دارا بودن جمعیت بسیار جوان را پشت سر می‌گذارد. جمعیت فعال 10 ساله و بیشتر کل کشور در سال 1385 معادل 23 میلیون و 466 هزار نفر بوده که 25/87 درصد آنها شاغل هستند.

جمعیت فعال 10 ساله و بیشتر، در سال 1385 در مناطق شهری 15 میلیون و 929 هزار نفر بوده است که 18/88درصد آن را شاغلا‌ن و 82/11 درصد آن را بیکاران تشکیل می‌دادند. در مناطق روستایی در همین سال7 میلیون و 493 هزار نفر جمعیت فعال شمارش شده‌اند که 85/27درصد آن را شاغلا‌ن و 73/14 درصد آن را بیکاران تشکیل داده‌اند. درصد شهرنشینی در کشور از 3/61 درصد در سال 1375 به 5/68 درصد در سال 1385 افزایش یافته است. این فرآیند بر اثر 2 پدیده مهاجرت روستاییان به شهرها و تبدیل روستاها به شهر حاصل شده است.

در سال 1385، 5/31 درصد جمعیت کشور در مناطق روستایی و عشایری ساکن بوده‌اند. طی دهه 1385 ـ 1375 سالا‌نه به طور متوسط 44/0 درصد از جمعیت روستایی کشور کاهش یافته که ناشی از مهاجرت به شهرها و تبدیل روستاها به شهر بوده است. به این ترتیب در دهه 1385 ـ 1375 بیشترین جریان مهاجرت و نیز تبدیل روستاها به شهرها در استان اصفهان (2/78 درصد)، مرکزی (31/2 درصد) و تهران (07/2 درصد) اتفاق افتاده است.