لجبازی رئیس فوتبال!

رئیس فدراسیون فوتبال که به دلیل عملکرد ضعیف‌اش در فوتبال، در عمل به این نتیجه رسیده که نباید در موضوعی که در آن سررشته‌ای ندارد، وارد شود، این روزها تنها به دنبال این است که تا دی ماه و زمان مجمع فدراسیون وجهه ترک برداشته خود را ترمـیم کند.

هر چند خواست جامعه ورزش و فوتبال این بوده و هست که کفاشیان با کناره‌گیری از مدیریت فدراسیون، این اجازه را بدهد که فوتبال بیش از این دچار خسران نشود، اما جای سوال است که وی به جای پذیرش حقایق، این روزها دست به فرافکنی زده و با اتهام زدن به صدا و سیما، این سازمان را سردمدار دامن زدن به موضوع استعفای خود دانسته است.

گویا آقای کفاشیان به کلی از خاطر برده‌اند که همواره از صدا و سیما به عنوان یار دوازدهم تیم‌های ملی فوتبال یاد شده است. شاید اگر نقش صدا و سیما را در این چند ساله نادیده بگیریم، هیچ زمان فوتبال با این حجم از اقبال مردمی مواجه نمی‌شد و مسوولان آن نیز به این همه ناز و نعمت نمی‌رسیدند بنابراین غیرمنطقی است اگر خواسته شود به منظور چند صباح حضور بیشتر در پست ریاست فدراسیون، به رسانه ملی تهمت ناروایی را وارد کرد چرا که هیچ‌کس منکر کارکرد موثر آن در اقبال مردمی به فوتبال نیست.

کفاشیان برای آن‌که جلوی خبررسانی شفاف رسانه ملی را نیز بگیرد در اقدامی که لجبازی از سر و روی آن می‌بارد، روز سه‌شنبه جلوی حضور خبرنگاران و تصویربرداران شبکه خبر را در کمپ تیم‌های ملی گرفت تا چنین در مقابل رسانه ملی گارد بگیرد!

این در حالی است که رئیس فدراسیون باید با دور شدن از تصمیمات احساسی، گوش خود را برای شنیدن اعتراض‌های مردمی باز کند. اگر در جریان بازی ایران با ماداگاسکار جمعیت حاضر در ورزشگاه خواستار کناره‌گیری وی می‌شوند، این نیز به عملکرد دیگران برمی‌گردد؟! به‌طور مسلم کفاشیان اگر واقع‌بینانه با مسائل برخورد کند هیچ زمان به خود اجازه نمی‌دهد به رسانه ملی انگ بزند، آن هم در شرایطی که رسانه ملی وظیفه انعکاس حقایق را دارد. بنابراین وقتی رئیس فدراسیون در پیشگاه افکار عمومی بازنده شده و از مردم رای اعتماد نمی‌گیرد، نمی‌تواند با خیالبافی دیگران را متهم کرد.

کفاشیان همچنین این روزها به هر ریسمانی چنگ می‌زند تا با سلب مسوولیت ناکامی‌ها از خویش، توپ را به زمین هیات رئیسه فدراسیون بیندازد. هیات رئیسه‌ای که تا امروز همه‌گونه همکاری را با رئیس فدراسیون به خرج داده و با در پیش گرفتن سیاست‌مدارا، هیچ‌گاه نخواسته با ایستادن در مقابل تصمیمات فردی کفاشیان، به اختلاف نظرها دامن زده و اوضاع را در فوتبال بدتر از این سازد.

برای آن‌که قضیه روشن شود باید بگوییم هیات رئیسه فدراسیون حداقل در 6 مورد با سرمربیگری افشین قطبی در تیم ملی، انتصاب مسوول کمیته فرهنگی فدراسیون و مشاورعالی رئیس فدراسیون، حضور فریدون معینی در راس کمیته تیم‌های ملی، انتخاب اکبر محمدی به عنوان سرمربی تیم ملی نوجوانان و حضور علیرضا منصوریان در راس تیم امید، مخالفت کردند، اما علی کفاشیان به تنهایی پشت این انتخاب‌ها ایستاد تا امروز نیز توپ را به زمین هیات رئیسه بیندازد؛ هیات رئیسه‌ای که اگر بخواهند لب بگشایند، مسائل ناگفته زیادی خواهند داشت که اعلام آنها نمی‌تواند به نفع رئیس فدراسیون باشد.

جالب آن‌که علی کفاشیان بیشترین حملات را در این رابطه متوجه مهدی تاج، نایب رئیس اول فدراسیون ساخته است تا به اصطلاح او را نیز همراه خود غرق کند. این در شرایطی است که همه می‌دانند وی با تاج در سیاست‌های فوتبالی اختلاف‌نظرهای ریشه‌ای دارد و برای همین نیز چون نایب رئیس اول فوتبال را جانشین خود می‌پندارد، می‌خواهد هر طور شده او را نیز با خود پایین بکشد.

حجت‌الله اکبرآبادی 
دبیر گروه ورزش