چرا یک شبکه رادیویی دیگر؟

مجموعه صدا در دهه گذشته یا بهتر است بگوییم از اواسط دهه 70 تاکنون، با راه‌اندازی 12 شبکه، سعی در تسخیر رسانه‌ای عرصه‌های مختلف داشته است.

حتی اینجا و آنجا سخن از شبکه کودک، نمایش و ... هم به میان آمده است. دیدگاه‌های تئوریک با تقابل‌های بسیار در پی اثبات نقش فعال یا منفعل رسانه‌ها در جهان امروزند.

همین طور است رویکردهایی که توسعه را در گروی پشتیبانی و همگامی افکار عمومی می‌دانند و افکار عمومی را در پنجه رسانه‌ها.

رادیو مهارت می‌تواند یک رادیوی کارآفرین باشد. طبق تجربه‌های این سال‌ها، شاهد بوده‌ایم که یک کارآفرین، فردی است سرشار از انگیزه و انرژی که برای رسیدن به هدف، موانع و مشکلات بسیاری را پشت سر می‌گذارد و علاقه، استعداد، امید و ایمانش به آینده جای خود دارد.

یک کارآفرین را همه می‌ستایند، به حالش غبطه می‌خورند و از این که با تلاشی خستگی‌ناپذیر به هدفش رسیده و روی پای خود ایستاده، او را فردی موفق می‌دانند.

حال تصور کنید همین ویژگی‌ها را به رادیو مهارت نسبت دهیم؛ رادیویی که قرار است استعدادها و مهارت‌های مورد نیاز شهروندی، شغلی، زندگی و ... را کشف کند و به کار اندازد. رادیویی که قرار است پرانگیزه و امیدآفرین باشد.

پیداست با وجود ترکیب جمعیتی جوان در کشور و عزم جدی برای مهارت‌آموزی، اشتغال و رفع بیکاری و و جود بیش از 200 خوشه شناسایی‌شده کسب و کار در کشور، می‌توان بستر را اندکی بیش از «مناسب» ارزیابی کرد.

با پیش‌بینی چنین فضای مساعدی برای راه‌اندازی و فعالیت رادیو مهارت، نکته بعدی، تعامل چنین رادیویی با سازمان‌ها و مراکز مهارت‌آموزی کشور است؛ وزارت کار و امور اجتماعی، وزارت آموزش عالی، وزارت آموزش و پرورش و سایر سازمان‌ها و مراکز دولتی و غیردولتی مهارت‌آموزی و البته سایر رسانه‌ها.

این تعامل در درجه اول، قوت قلبی برای مخاطب است که آنچه از این شبکه دریافت می‌کند، در سایه یک همبستگی ملی برای پیشرفت شکل گرفته است و در درجه بعدی، این تعامل زمینه را برای علمی و کاربردی شدن مواد و مصالح برنامه‌ها فراهم می‌کند.

آنچه پیش روست، فضایی روشن و نیروبخش است،‌ فضایی که هرچند قرار نیست در آن معجزه‌ای رخ بدهد، ولی رادیو مهارت می‌تواند جای خالی خود را بیابد و بر جایگاهش تکیه بزند.

پیداست که هر گام، کمیت و کیفیت خود را می‌طلبد و از قضا، رادیو مهارت می‌تواند در صورت تحقق ضرورت‌ها و اهدافش، یاری رساننده حرکت به سوی توسعه باشد.

همین که مخاطبی به واسطه شنیدن و پیگیری یک برنامه بتواند در مسیر حرفه‌ای قرار گیرد یا توانمندی خود را قوت ببخشد، گامی موثر برداشته شده است، چه رسد به آن که تخیل‌مان را از دایره تک‌مخاطبی فراتر ببریم و امیدوار باشیم که با مشارکت سازمان‌ها و مراکز مرتبط و همگامی مردمی، این اتفاق در گروه‌ها و مجموعه‌هایی گسترده رخ دهد.