مسابقه قرآنی 1445

آیه 25: «فِتْنَه» از ریشه فَتْنْ، در لغت به معنای قرار دادن طلا و نقره در کوره است تا خالص و ناخالص از هم بازشناسی شود؛ به همین مناسبت به امتحان، آزمایش و دخول در دوزخ فتنه گفته‌اند. به ضلالت و شرک که سبب عذاب می‌شود نیز فتنه اطلاق می‌کنند. فتنه در این آیه به‌معنای بلا و مصیبت‌های اجتماعی است.

زندگی انسان، هم بعد فردی دارد و هم بعد اجتماعی؛ لذا انسان باید در برابر همه رخدادها و عملکردها، با تعهد فردی و اجتماعی به وظیفه خویش عمل کند تا آسیب فراگیر نشود. آدمی علاوه بر آن‌که خود نباید گناه کند، با فتنه‌انگیزان هم نباید همراه و هم‌صدا شود و حتی نباید در مقابل آنها سکوت کند. بلکه باید به موقع و شفاف در برابر گناه و فتنه واکنش نشان دهد. در راه حق از کمی پیروان و از اندک بودن قدرت و تمکن نباید هراسی به دل راه داد.

از مصادیق فتنه، عدم اطاعت از پیامبر و رهبری جامعه اسلامی و فساد و فحشاست که باعث فروپاشی یک نظام است و آسیب آن عمومی و فراگیر است. سکوت و ترک امر به معروف و نهی از منکر باعث فتنه و فراگیر شدن عذاب است. توجه بشدت و سختی عذاب الهی زمینه‌ساز دوری از ظلم گناه است.