هورا...بنگ...آخ!
آیا گلوله هایی که پس از شلیک هوایی به زمین برمی گردند، می توانند باعث آسیب یا مرگ کسی شوند؛
خطر آسیب دیدگی یا مرگ براثر برخورد تیر هوایی ، به اندازه و سرعت آن هنگام سقوط بستگی دارد.
وقتی یک تفنگ به طور قائم شلیک می کند، گلوله با سرعت اولیه زیاد وارد هوا می شود و در ضمن بالا رفتن سرعتش رفته رفته کاهش می یابد و در نقطه ای می ایستد و از آن لحظه سقوط آغاز می شود.
ضمن سقوط، سرعت گلوله اندک اندک افزایش می یابد، تا جایی که نیروی وزن گلوله با نیروی مقاومت هوا مساوی می شود و از آن پس ، گلوله با سرعت ثابتی که به آن «سرعت حد» گفته می شود، به سقوط ادامه می دهد و نهایتا به زمین می رسد.
بلافاصله بعد از جنگ جهانی اول ، ارتش امریکا برای بررسی این موضوع ، آزمایش هایی بر فراز یک دریاچه در فلوریدا ترتیب داد و در آنها زمان اوج و فرود گلوله را اندازه گرفت.
نتایج نشان داد که سرعت گلوله هنگام برخورد با زمین بسته به کالیبر آن چیزی بین 40 تا 100 متر در ثانیه (140 تا 360 کیلومتر در ساعت) است.
در چنین سرعتهایی ، گلوله می تواند مطمئنا پوست را بشکافد و احتمالا باعث آسیب جدی و حتی مرگ شود.
در بعضی کشورها - که شلیک هوایی در مراسم جشن و اعیاد کاملا مرسوم و رایج است - آمار این جراحات بسیار بالاست.
به عنوان مثال تنها، یکی از بیمارستان های بغداد، پذیرش 2 هزار مجروح ناشی از شلیک های هوایی را بین ماههای جولای و اکتبر 2003 گزارش کرده است.
این کار در بخشهایی از امریکا نیز رایج است ، اما در آریزونا پس از این که در 1999 نوجوانی به نام شانون اسمیت به خاطر شلیک تصادفی گلوله ای در 3 کیلومتری او کشته شد، قانونی به نام قانون ضدشلیک بی هدف شانون وضع شد که به موجب آن ، آسیب دیدن یا کشته شدن یک شخص به خاطر شلیک بی دلیل گلوله ، به جای قانون شکنی ، جنایت محسوب می شود.
گفت و گو
