3 شعر برای شاعره دربند بحرینی

طالبی بتازگی 3 رباعی سروده است که هر 3 شعر را به شاعره جوان و دربند بحرینی «آیات القرمزی» تقدیم کرده که با شعر خوانی خود در میدان لؤلؤ و خبر دستگیری‌اش موجی از شور و اراده را در میان انقلابیون بحرین
به‌وجود آورد.

دادستان عمومی و نظامی بحرین او را به شرکت در تجمعات به قصد ارتکاب جرم و تحریک و نفرت پراکنی علیه رژیم حاکمه متهم کرده است.

آیات القرمزی دومین زنی است که از زمان شروع اعتراضات در بحرین توسط نیروهای بحرینی دستگیر شده است. پیش از او جلیلة سلمان به علت کشف سرودها و آهنگ‌های ضد دولتی توسط مأموران دولتی بحرین دستگیر و به 4 سال حبس محکوم شد.

اما این 3 رباعی اگرچه شاید از نظر فرم و تکنیک‌های رباعی سرایی چندان رباعی‌های درخشانی نباشند اما درونمایه و تعهد شاعر جان و حالی به آنها بخشیده است که خواندن آن بی‌هیچ مبالغه‌ای خالی از لطف نیست.

طالبی توانسته در این رباعی‌ها با استفاده از کارکردهای قافیه و به صورت غیر مستقیم انتقاد خودش را به سردمداران و خلفای عربی اعلام کند و همچنین در یکی دیگر از رباعی‌ها از بیان تمثیلی برای روایت درد و سختی‌های مردم انقلابی بحرین بهره برده است.

این شاعر جوان کشورمان نشان می دهد که با وجود سن وسال کم قالب های شعر فارسی و به خصوص رباعی را به خوبی می شناسد و توانسته ضمن تصویرپردازی در سطرهایی با کشف و شهود شاعرانه مضامینی نوین در حوزه ادبیات مقاومت هم ارائه کند اگرچه همان طور که پیش از این اشاره شد شاید نتوان از این رباعی ها به عنوان نمونه هایی درخشان و ماندگار نام برد اما قطعا در گشودن پنجره های تازه در شعر متعهد ایران تاثیرگذار خواهد بود.

سرسبزی نوبهار اینجا مرده‌ست

چون خاطر شاخه برگ‌ها آزرده‌ست

گل‌ها ز تأسف سرشان پایین است

در باغچه حسن یوسفی پژمرده‌ست

گیرم منش خلیفه می‌سوزاند

همچون روش سقیفه می‌سوزاند

اما اگر آیات خدا شعله کشد

هر آیه این صحیفه می‌سوزاند!

در کوچه زدند مادرم را...

ـ ساکت!

دیدید غم برادرم را؟...

ـ ساکت!

امروز دگر سکوت ما جایز نیست

کردند شکنجه خواهرم را...