درمان زخم‌

زخم حاوی مواد خارجی (خاک، براده آهن، آسفالت) را باید با آب فراوان شستشو داد. برای زدودن آلودگی نباید زخم را تراشید؛ شستشو به تنهایی کفایت می‌کند. زمانی که احساس وجود چیزی را در زخم می‌کنید، نیاز است که این موضوع را با پزشک در میان بگذارید تا بسته به شرایط از معاینه، شستشو یا عکسبرداری برای خارج کردن آن استفاده شود. برای دیدن اجسام خارجی روش‌های متفاوتی وجود دارد. اجسام سخت (شیشه خودرو، فلزات، دندان، گرافیت مداد و استخوان بعضی از ماهی‌ها) در عکس ساده قابل دیدن هستند اما برای دیدن چوب از سونوگرافی استفاده می‌شود.

شستشو از زمان بروز حادثه تا ترمیم زخم مقدور است، بنابراین نباید به دلیل شستن زخم، رساندن بیمار به اورژانس را به تاخیر انداخت. استثناء این مورد، زخم ناشی از سوختگی با مواد اسیدی و قلیایی است. در این‌گونه موارد ابتدا با حجم فراوانی از آب زخم بیمار را بشویید سپس اقدام به انتقال بیمار کنید.

واکسیناسیون ‌ علیه کزاز از موارد مهم است. به‌یاد‌آوردن آخرین نوبت واکسیناسیون و دفعات انجام شده، جهت برآورد نیاز به تجویز واکسن اهمیت دارد. زمانی که حداقل 3‌نوبت واکسن کزاز زده شده باشد، فرد ایمن محسوب می‌شود. برای زخم‌های کثیف باید از آخرین نوبت واکسیناسیون حداکثر 5 سال و برای زخم‌های تمیز حداکثر 10 سال گذشته باشد؛ در غیر این صورت باید یک نوبت یادآور تجویز شود.

زمان کشیدن بخیه‌ها بر اساس محل زخم متفاوت است. هرچه خون‌رسانی در محل زخم بهتر باشد، سریع‌تر جوش می‌خورد و می‌توان بخیه‌ها را زودتر کشید.