وقتی غش می‌کنیم

وی می‌افزاید: اگر غش‌کردن با یک مشکل جدی پزشکی همراه نباشد این عارضه معمولا بعد از چند ثانیه یا چند دقیقه برطرف شده و فرد دوباره هوشیار می‌شود.

آشنایی با نشانه‌های غش‌کردن، بسیار مهم است زیرا عدم اطلاع از علائم این عارضه می‌تواند سبب به خطرانداختن جان فرد شود. دکتر صدرالاسلامی با بیان این‌که فردی که در حال غش‌کردن است به دلیل رسیدن خون کمتری به پوست ابتدا دچار رنگ‌پریدگی شده و سپس هوشیاری خود را از دست می‌دهد، می‌افزاید: احساس سبک‌شدن سر بـه طور ناگهانی، ضعف عمومی، تاری دید ناگهانی و احساس صدایی مثل سوت در گوش، تهوع و استفراغ، رنگ پریدگی و تعریق، گزگز دست و پا، نبض ضعیف، تنفس سطحی و افت فشار خون و در نهایت از دست دادن تعادل، سقوط و بیهوش‌شدن از علایم شایع غش هستند.

شایع‌ترین علت غش، بروز شوک عروقی است. این متخصص مغز و اعصاب می‌گوید: غش می‌تواند در یک فرد کاملا سالم در نتیجه یک عکس‌العمل عاطفی نظیر شنیدن خبرهای ناراحت‌کننده یا حتی خوب، دیدن صحنه‌ای ناخوشایند (شوک هیجانی)، درد شدید، ترس و استرس، خستگی مفرط، ایستادن طولانی، گرما، برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده، سوءتغذیه، کم‌خونی، فقدان هوای تازه یا حتی مصرف داروهای غیرمجاز روانگردان باشد.‌

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان توضیح می‌دهد: حملات غش همچنین ممکن است متعاقب یکسری بیماری‌های قلبی ـ عروقی، علل عصبی، افت قند خون و همچنین شل‌شدن ناگهانی عروق بدن در اثر محرک‌های داخلی یا خارجی نظیر سنکوپ سینوس کاروتید، سنکوپ دفع ادرار، سنکوپ عصبی و قلبی و همچنین کاهش حجم خون به دلیل خونریزی، اسهال و استفراغ شدید نیز دیده شود.

هرچند این عارضه در اغلب موارد ممکن است دارای اهمیت پزشکی نبوده، اما در مواردی می‌تواند نشان از یک بیماری جدی در فرد نیز باشد. دکتر صدرالاسلامی با بیان این‌که معمولا در عرض یک دقیقه درازکشیدن، جریان خون فرد غش کرده به حالت قبلی بازگشته و هوشیاری دوباره باز خواهد گشت، می‌گوید: بایستی بیمار در وضعیت درازکش قرار گرفته و پاها بالاتر از سر قرار گیرد تا جریان خون به سمت مغز برقرار شود. در صورتی که امکان دراز کشیدن نباشد می‌توان سر بیمار را در حالت نشسته وسط دو زانو قرار داد.

وی می‌افزاید: می‌توان با پاشیدن کمی آب سرد به صورت بیمار یا واردکردن محرکی به او باعث انقباض دوباره عروق بدن فرد و برگشت به حالت هوشیاری شد، اما اگر فرد به محرک‌ها پاسخ نداد ارزیابی علائم حیاتی (نبض و تنفس) و در صورت لزوم اقدامات اولیه چون احیای قلبی و ریوی تا رساندن بیمار به مراکز درمانی ضروری است.

بیهوشی را باید مانند یک فوریت پزشکی و تا زمانی که نشانه‌های آن به طور کامل در فرد از بین نرفته است تحت درمان قرار داد.

این استادیار دانشگاه در پایان توصیه می‌کند: باید در نظر داشت تا موقعی که بیمار، هوشیاری نسبی خود را به دست نیاورده است از دادن مایعات نظیر آب قند یا خوراکی دیگر به او خودداری شود زیرا آب قند در حالتی که هوشیاری فرد کامل نیست، به داخل ریه‌ها وارد شده و باعث اختلالات تنفسی و حتی خفگی خواهد شد.