درس ژاپنی‌ها برای ما

ماساتاکا شیمیزو (نفر وسط) رئیس شرکت نیروی برق توکیو و مدیران ارشد این شرکت که مالک و مدیر نیروگاه برق دای ایچی فوکوشیما هستند در برابر مردم آسیب‌دیده روستای « نامی» که از خانه و کاشانه‌شان آواره شده و برای اسکان موقت به اردوگاهی در «نیهونماتسو» منتقل شده‌اند، حاضر شدند و در برابرشان به خاک افتاده و بابت قصورهایی که در اداره نیروگاه داشتند‌، عذرخواهی کردند.

کمی که به عقب‌تر بازگردیم، عکس‌های مشابهی از مسوولان ژاپنی می‌توان یافت: تعظیم تمام قد مدیرعامل شرکت خودروسازی تویوتا در برابر خبرنگاران به‌دلیل اشکال در سیستم پدال گاز تولیدات این شرکت. تعظیم دسته‌جمعی 3 نفر از مدیران ارشد شرکت سونی برای عذرخواهی از ۷۷ میلیون کاربر شبکه آنلاین پلی‌استیشن به دلیل هک شدن این شبکه و سرقت تمامی اطلاعات کاربران در کنفرانسی خبری و در برابر دوربین‌های خبری به مشتریان خود، تنها نمونه‌های متاخر این اتفاق است.

نمونه‌های وطنی اما حکایت دیگری دارد: هواپیمای مسافربری ایران در ارومیه سقوط می‌کند و بیش از 70 کشته به جای می‌گذارد؛ پس از چندین هفته و با فشار رسانه‌ها و مطبوعات و مردم و تنها 2 روز مانده به استیضاح مسوول مربوطه، مسوولان این امر به صرافت عذرخواهی می‌افتند. تیم ملی فوتبال ایران با وجود تمام حمایت‌های مردمی از صعود به مرحله نهایی جام‌جهانی باز می‌ماند؛ آقای سرمربی پس از گذشت چند سال هنوز اعتقادی به عذرخواهی ندارد، 2 بیمار از بیمارستانی در تهران به دلیل عدم توانایی پرداخت هزینه‌های بیمارستان در بیابان‌های این کلانشهر رها می‌شوند؛ مسوولان به دنبال معرفی مقصران هستند، مدتی از رسانه‌ای شدن این قضیه که می‌گذرد مسوول بیمارستان مربوط (و نه مسوولان بالاتر) به یاد عذرخواهی می‌افتند. لطفا مقایسه نکنید!

«برای برطرف شدن سوء‌تفاهم‌ها و تنش‌ها، اولین قدم عذرخواهی است. اگر این اولین قدم در برخی روابط برداشته نشود، گاهی به دلیل انباشته شدن اختلالات، در آینده می‌تواند اثرات سوئی بر روابط افراد بگذارد.» این شاید بدیهی‌ترین دلیلی باشد برای مقصران یک اتفاق تا بخواهند در اولین فرصت از آسیب‌دیدگان آن عذرخواهی کنند. انتظار بیشتری نیست.

رضا عظیمی / جام‌جم