روزی که نقطه‌ها به صدا درآمدند

الفبای مورس را ساموئل مورس، نقاش و فیزیکدان آمریکایی با هدف سهولت ارسال پیام‌های مخابراتی و تلگراف اختراع کرد. الفبای مورس مرکب از علائمی به صورت خط و نقطه است. در الفبای مورس برای حروف 37 علامت و برای اعداد و نقطه‌گذاری 26 علامت در نظر گرفته شده است که امروزه از طریق دستگاه‌های تایپ مخصوص ارسال تلگراف این علائم به صورت مجموعه‌ای از خطوط و نقاط از دستگاه فرستنده ارسال و در دستگاه گیرنده به صورت تلگراف دریافت می‌شود. ساموئل مورس 27 آوریل 1791 میلادی متولد شد و سال 1872 میلادی از دنیا رفت. او با همکاری آلفرد ویل اولین تلگراف الکتریکی و الفبای مرتبط با این سیستم ارتباطی را اختراع کرد و به این ترتیب نام خود را در صفحه اختراعات دنیا به ثبت رساند. مورس پس از پایان تحصیلات دانشگاهی خود به نقاشی علاقه‌مند شد و پس از سال‌ها کسب تجربه در این زمینه، آکادمی ملی طراحی را در شهر نیویورک راه‌اندازی کرد و پس از آن در رشته‌های نقاشی و مجسمه‌سازی به تدریس پرداخت. پس از آن مورس تصمیم گرفت در زمینه شیمی و الکترونیک آزمایشاتی را انجام دهد و به این ترتیب در فاصله بین سا‌ل‌های 36 ـ 1832 میلادی موفق به طراحی و ساخت نخستین دستگاه الکترومغناطیسی شد و امتیاز ‌آن را در کشور آمریکا به نام خود به ثبت رساند. نخستین دستگاه تلگراف مورس نیز سال 1837 ساخته و سال 1843 در خطوط تلگراف اتحادیه غرب که واشنگتن را به شهر بالتیمور در مریلند مرتبط می‌ساخت مورد استفاده قرار گرفت و به این ترتیب 24 می 1844 میلادی اولین پیام تلگرافی که با کدهای مورس نوشته شده بود با موفقیت ارسال شد. در حقیقت که مورس که به عنوان الفبای مورس از آن نام برده می‌شود سیستمی برای ارسال حروف، اعداد و نشانه‌هاست که به عنوان علائم رمزی از آن استفاده می‌شود. بر خلاف کدهای صفر و یک امروزی که تنها دو حالت صفر و یک دارند، از 5 علامت در الفبای مورس استفاده می‌شود. بسیاری بر این باورند که جرقه‌ای که امروز ذهن بسیاری از دانشمندان و محققانی که در زمینه علوم کامپیوتری فعالیت می‌کنند را به خود مشغول کرده نتیجه تحقیقات ساموئل مورس و آلفرد ویل است که برای نخستین بار در ارسال پیام از علائم رمزی استفاده کردند.

ام‌البنین خان‌وردی