در کارهای طنز موفق‌تر بودم

چون من بچه سینما هستم و ورودم به دنیای هنر به واسطه کارهای سینمایی بوده است، البته بازی در تلویزیون هم جایگاه خاص خودش را برایم دارد.

بله. تا به حال چند تله‌فیلم ساخته‌ام که از تلویزیون پخش شده است.

چون نقش‌هایی که به سن و سال من بخورد کمتر است و جوان‌های بسیاری به عرصه بازیگری آمده‌اند که دیگر نیازی به امثال ما نیست. ضمن این که کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان هم قدرت ریسک کردن را به آن معنا ندارند، بنابراین با همه این شرایط نمی‌توانم نقش اول یک کار را بازی کنم و بالطبع به کارهای تولیدی روی آورده‌ام.

در فیلم‌های مرسدس (مسعود کیمیایی)‌، خروس جنگی (مسعود اطیابی)‌ و سریال‌های میوه ممنوعه و اشک‌ها و لبخندها به کارگردانی حسن فتحی.

سعی می‌کنم کارهای خودم را ببینم و نقطه ضعف‌هایم را بشناسم، به هر حال هیچ کاری بی‌عیب و نقص نیست.

الان چهار، پنج سال است که دارم در این حوزه فعالیت می‌کنم و احساس هم می‌کنم که در این ژانر موفق‌تر بوده‌ام و در حال حاضر هم که مردم بیشتر با این‌گونه کارها ارتباط برقرار می‌کنند.

در وهله اول پس از این که فیلمنامه را خواندم در ارتباط با نقشم با کارگردان و نویسنده صحبت می‌کنم و سپس بعد از این که نقش را درک کردم خودم را به آن نزدیک می‌کنم و تمام تلاشم را می‌کنم که نقشم واقعی و به دور از غلو باشد.

بله، اما عکس‌العمل‌های خوبی که از جانب مخاطب می‌گیریم انرژی خوبی را به ما می‌دهد.

بله گاهی اتفاق افتاده است، اما تشویق‌های مخاطبان و دنیای جادویی هنر دوباره آن انرژی لازم را به من برگردانده است.

مسعود کیمیایی، حسن فتحی و ابوالقاسم طالبی.

تا زمانی که مردم کارهایم را دوست داشته باشند بازی خواهم کرد وگرنه قطعا از این کار کنار خواهم رفت و شاید تنها به عنوان تهیه‌کننده یا مدیر تولید در این عرصه فعالیت کنم.