امان از چراغ راهنمایی!

در ترافیک صبحگاهی خیابان آزادی که به یکباره چراغ سبز راهنمایی و رانندگی خارج از زمان‌بندی، قرمز می‌شود و تو غافلگیر از این که در پشت فرمان ماشین، روی خط عابر پیاده قرار گرفته‌ایی، می‌بینی که چند افسر و سرباز وظیفه با برگ جریمه به طرف تو می‌آیند.

کد خبر: ۳۹۹۷۱۱

سرباز وظیفه با چند دقیقه تاخیر و ایستادن در کنار راننده، مدارک شناسایی را می‌خواهد و در این هنگام دوباره چراغ سبز می‌شود و این بار ماشین‌ها با زدن بوق‌های ممتد، از این که ترافیک، در حال تشدید است صدای اعتراضشان بالا می‌رود.

اما این آخر کار نیست و هر چقدر به پلیس مربوطه دلیل ایستادن ناگهانی روی خط عابر پیاده را توضیح می‌‌دهی و می‌‌گویی که زمان‌بندی نامناسب چراغ راهنمایی و قرمز شدن ناگهانی آن و ترافیک و ازدحام ماشین‌های جلویی باعث شده که به صورت ناخواسته روی خطی بایستی که نباید بایستی، فایده‌ای ندارد که ندارد.

سرباز محترم وظیفه با بی‌‌احترامی کامل به تو می‌گوید «ساکت باش، حرف نزن، مدارکت را بده» و تو تنها مانده‌ای با یک برگه جریمه، که اصلا آن را حق خودت نمی‌دانی.

شاید این داستان درددل خیلی از رانندگانی باشد که زمان‌بندی چراغ‌های راهنمایی و رانندگی به یکباره آنها را غافلگیر می‌کند.

درست است که در اجرای قوانین راهنمایی و رانندگی و بازدارندگی متخلفان، افزایش جریمه‌ها، به اجرا درآمده است اما با توجه به شرایط خیابان‌ها، ترافیک و وضعیت چراغ‌های راهنمایی این انتظار از نیروهای معاونت راهنمایی و رانندگی می‌رود که با سعه صدر بیشتری با رانندگان برخورد کنند و با تذکر لسانی و ابتدایی موارد را به صورت مکرر گوشزد نمایند و بیشترین برخورد را با متخلفانی داشته باشد که با سبقت‌ها یا سرعت‌های غیرمجاز حوادث زیادی را منجر می‌شوند.

قطعا در ترافیک که رانندگان نیز ناراحت از وضعیت موجود هستند، این انتظار از پلیس می‌رود که کارگشای رانندگان و مردم باشد، اما این توقع وجود ندارد که با آنها برخوردهای سلبی صورت گیرد.

شاید ما به عنوان خبرنگار با دیدن این اتفاقات، روایتگر گوشه‌ای از آنچه هر روز در شهر اتفاق می‌افتد باشیم، اما کسانی که دستی به قلم ندارند یا جایی برای شنیدن سخنانشان نمی‌بینند با دلخوری از این رویدادها، همیشه این سوال در ذهنشان باقی خواهد ماند که چرا جریمه‌هایی که حقشان نبوده، کف دستشان گذاشته شده است.