Homefront حتی یک رقیب هم نیست

در دنیای بازی‌ها هیچ سبکی به اندازه تیراندازی اول شخص تا به حال نتوانسته است برای خود موفقیت کسب کند. شاید به همین دلیل هم باشد که انتشار بازی‌ها در این نوع سبک نسبت به دیگر ژانر‌ها تقریبا چند برابر است. این موضوع باعث می‌شود سازندگان بازی‌های اول شخص برای این که بتوانند از رقبای بزرگ این سبک مانند Call of Duty جا نمانند، تمام سعی خود را به کارگیرند و در آن از خلاقیت‌ها و ایده‌های جدید استفاده کنند. بازی هوم فرونت شما را از نظر گیم پلی خود شگفت‌زده نمی‌کند و در حقیقت هیچ ویژگی این بازی خلاقیتی نسبت به کال او دیوتی ندارد جز داستان و بعضی صحنه‌های بازی آن.

اگر از جنگیدن با روس‌ها یا عرب‌ها خسته شده‌اید، بهتر است این بازی را تجربه کنید. موقعیت شما در این بازی برخلاف دیگر بازی‌های جنگی در خاک آمریکاست. اکنون سال 2027 است و 2 کشور کره شمالی و جنوبی پس از سال‌ها دوباره با یکدیگر متحد شده‌اند و همین موضوع بهترین دلیل است تا به کشور آمریکا که حال دیگر وضع اقتصادی بسیار بدی پیدا کرده است، حمله کنند. شخصیتی که شما هدایتگر او هستید Robert Jacobs نام دارد؛ خلبانی که برای یک دوره آموزشی به وسیله اتوبوس در حال حرکت به سمت آن است. در این قسمت از بازی، صحنه‌های احساسی زیادی وجود دارد؛ مثلا از داخل اتوبوس صحنه شکنجه شدن مردم توسط نیروهای کره‌ای یا اعدام شدن پدر و مادر بچه‌ها جلوی چشم آنها دیده می‌شود که مطمئـنا قبلا در بازی‌های دیگر مشاهده نکرده‌اید. در همین حال شما مجبور به پیاده شدن از اتوبوس هستید. این نقطه ورود شما به بازی و به دست گرفتن کنترل رابرت است. البته شما در بازی تنها نیستید. برخی که هر یک از آنها در کاری بخصوص مهارت دارند، شما را همراهی می‌کنند.

داستان هوم فرونت متفاوت‌ترین قسمت بازی است، اما این به معنی آن نیست که گیم پلی بازی حرفی برای گفتن ندارد. گیم پلی بازی برای کسانی که کال او دیوتی را بازی کرده‌اند کاملا یک محیط آشناست، مثلا در طول بازی ماموریت‌های مختلفی را باید به پایان برسانید. همچنین قابلیت استفاده از هلیکوپتر در بازی وجود دارد و حتی می‌توانید حملات هوایی را علیه نیروهای دشمن اجرا کنید که از نقاط قوت بازی به‌شمار می‌آید. موضوعی که در این میان اذیت‌کننده است هوش مصنوعی ابتدایی دشمنان و حتی همگروه‌های شما در بازی است که باعث می‌شود بسیاری از صحنه‌های زیبای درگیری خلق نشوند و هیجان بازی را به کلی از دست بدهید. البته انتخاب میزان دشواری بازی به دست خودتان است و می‌توانید با انتخاب‌تان تا حدودی هوش مصنوعی بازی را بهبود ببخشید. به نظرم گیم پلی بازی مشکلی ندارد و نقطه ضعف اصلی آن این است که شما را در موقعیت‌های بسیارآشنا قرار می‌دهد و با فضای شگفت‌انگیزی روبه‌رو نمی‌شوید. کنترل اسلحه‌ها و حرکات شخصیت بازی را همه قبلا در کال او دیوتی تجربه کرده‌اید. البته شباهت بسیار زیاد گیم به کال او دیوتی یکی از نقاط قوت بازی هم محسوب می‌شود، چرا که محور اصلی بازی‌های اول شخص گیم پلی آنهاست که هوم فرونت بخوبی آن را پیاد کرده است. به نظر من بزرگ‌ترین ضعف بازی، طول مدت بازی تک‌نفره یا همان داستان آن است که براحتی می‌توانید در ۵ یا ۶ ساعت به اتمام برسانید. البته من در ۴ ساعت توانستم هوم فرونت را تمام کنم؛ ولی با وجود این سینگل پلیر کوتاه، بخش مولتی پلیر بازی بسیار خوب و زیبا طراحی شده است و شما را از بازی راضی نگه می‌دارد. مولتی پلیر بازی بسیار شبیه مولتی پلیری است که شما قبلا در کانتر استرایک یا بتلفیلد مشاهده کرده‌اید و به نظرم نقاط قوت بیشتری نسبت به آنها دارد. تنوع اسلحه‌ها و وسایل مورد استفاده در مولتی پلیر به زیبایی بازی افزوده است و همچنین هیجانی که هوش مصنوعی ضعیف، شما را از آن محروم کرده بود، دیگر وجود ندارد و می‌توانید به تشکیل دادن گروه‌های مختلف با انواع تانک‌ها و خودرو و حتی اسلحه آر پی جی صحنه نبرد به یادماندنی خلق کنید.

گرافیک بازی در سطح قابل قبولی قرار دارد، البته نقدهای زیادی به گرافیک هوم فرونت وارد است؛ اما در کل وجود افکت‌ها و ایجاد فضاهای بسیار زیبای شهری و قابلیت وارد شدن به مکان‌های مختلف مانند فروشگاه، مدرسه ‌و حتی کلیسا‌ها باعث شده است نقاط ضعف آن دیده نشود. همچنین صحنه‌های هدایت هلیکوپتر توسط شما و منظره‌ای که روبه‌روی شما شکل می‌گیرد، از نقاط قوت بازی است.

صداگذاری هوم فرونت واقعا درخشان بوده و از اصلی‌ترین المان‌هایی است که شما را وارد فضای بازی می‌کند؛ چه زمانی که تیراندازی می‌کنید و چه وقتی تیر می‌خورید صدای بازی، شما را بخوبی همراهی می‌کند. البته موسیقی‌های متن بازی نیز شایان تقدیر است. به طور کلی هوم فرونت شاید تقلیدی از بازی‌های کال او دیوتی و بتلفیلد باشد، اما با این حال قابلیت شگفت‌زده کردن شما را دارد و به نظرم شبیه‌سازی خوبی از این دو بازی است و نمره ۷ از ۱۰ را شایسته این بازی می‌دانم.

مسعود گرجی‌زاده