چه کسی جلودار «فتل» در فرمول یک است؟

قهرمانی‌ای که در واپسین روز فصل و بعد از سبقت جستن فرناندو آلونسو راننده اسپانیایی تیم فراری از فتل در تورنمنت ماقبل آخر فصل و تشدید شانس‌های آلونسو به دست آمد و راننده تیم رد بول را که از اواسط تا اواخر فصل صدرنشین جدول امتیازات بود و فقط در رقابت ماقبل آخر از آلونسو عقب افتاده بود، بر بام خطرناک‌ترین ورزش جهان نشاند.

با توجه به حضور مجدد جنسن باتون و لوئیس همیلتون، راننده‌های انگلیسی مک لارن در این تیم و بیشتر جا افتادن آلونسو در فراری و ادامه حضور فیلیپه ماسای برزیلی در این تیم مشهور ایتالیایی و همچنین شرکت مدعیان دیگری مثل نیک هایدفلد، راننده آلمانی تیم رنو در رقابت‌های امسال تصور می‌شد که فتل کار بسیار سختی برای تکرار قهرمانی فصل پیش خود داشته باشد و حتی مارک وبز (هم‌تیمی)‌ استرالیایی او در تیم رد بول نیز وزنه‌ای معتبر در رقابت‌های فرمول یک است، اما وقایع آغازین فصل جاری چیزی خلاف این را می‌گوید و گویی فتل نقشه یک قهرمانی تازه را بسیار دقیق و قاطعانه ریخته است. این مساله و قهرمانی تقریبا قاطعانه فتل در ملبورن و سپس پیست معروف سپانگ مالزی ناظران را به این باور رسانده که قهرمان فصل 2011 فرمول یک جهان کسی بجز همان فاتح سال 2010 این مسابقات نخواهد بود. با این همه فتل منکر این احتمال است که حاکم مطلق این رقابت‌ها خواهد بود و کاری را خواهد کرد که هموطن بسیار مشهورترش در 2 دهه 1990 و 2000 و بهتر بگوییم از 1994 تا 2004 و بخصوص سال‌های 2002 تا 2004 انجام داد. او همه چیز را در گراندپری اتومبیلرانی در سیطره خود داشت و با حاکمیت کامل قهرمان شد و سال 2004 تا به آنجا پیش رفت که از 18 تورنمنت‌ فصل 13 تا را فتح کرد و در بقیه اول نشد، زیرا حوصله‌اش سر رفته بود.

اما در شرایطی که شوماخر در 42 سالگی در یک اقدام غلط و بی‌اثر 2 سالی است که به صحنه رقابت‌های فرمول یک بازگشته و ثمری بجز کسب رتبه‌های هشتم تا دهم در برخی تورنمنت‌ها نبرده، فتل تجدید چنان جایگاهی را برای خود غیرممکن توصیف می‌کند و می‌گوید نباید فقط براساس 2 مسابقه نخست فصل همه چیز را در خدمت و اختیار او دانست و تصور کرد که وی به آسانی و با برتری کامل بر رقبا، دوباره قهرمان خواهد شد.

فتل تا به حال صاحب 50 امتیاز از حداکثر 50 امتیاز ممکن در فصل جاری شده و از باتون انگلیسی که در جدول دوم است، 24 امتیاز پیش افتاده است. همین باتون در فصل 2009 در 6 تورنمنت از 7 مسابقه نخست فصل اول شد و با این که در نیم‌فصل دوم لغزش‌های متعددی داشت، اما بر پایه نمایش‌هایش در همان 6 ماهه نخست سال عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد، حالا به نظر می‌رسد که فتل در حال تکرار همان روند است. آنچه این احتمال را قوت می‌بخشد نکات دیگری با احتساب آخرین تورنمنت‌های فصل گذشته است. با در نظر گرفتن آن مسابقه‌ها، فتل هر چهار تورنمنت آخر و 5 مسابقه از 6 تورنمنت واپسین «فرمول یک» را فتح کرده و با این وضعیت بعید است که در رقابت‌های بعدی میدان و مجال چندانی به رقبا بدهد.

با این حال فتل می‌گوید: «بله، چیزهایی که تا به حال روی داده، شیرین و مثبت بوده اما چطور می‌توان براساس فقط 2 تورنمنت از سری رقابت‌های 19‌گانه فصل قضاوت و حکم صادر کرد؟

راهی طولانی تا پایان فصل (اواسط آبان)‌ مانده و تا آن موقع اتفاقات زیادی روی خواهد داد که قابل پیش‌بینی هم نیستند. حتی شرایط و جزئیات پیست‌های محل برگزاری رقابت‌ها با یکدیگر فرق می‌کند و هریک از آنها راننده‌ها را در شرایطی متفاوت قرار می‌دهد و در نتیجه احتیاج به انطباق‌پذیری سریع و دقیق دارد و اگر دائما به هوش و سریع نباشید، عقب خواهید افتاد. حتی ماجرای آلونسو در فصل گذشته نشانگر کامل چنین وضعیتی است. هر بار که کار او را تمام شده دانستند، وی محکم‌تر و موفق‌تر به صحنه بازگشت و تا قبل از برگزاری تورنمنت پایانی فصل صدرنشین جدول امتیازات بود و اگر در آن مسابقه پنجم نیز می‌شد، برای حفظ پیشتازی و قهرمانی‌اش کافی بود. فکر می‌کنم امسال نیز چنین اتفاقاتی را در پیش داشته باشیم و کار به هفته‌های آخر بکشد. در این راه باید استمرار داشت و همیشه هوشیار و کم‌اشتباه باشید، از تمام امکانات موجود استفاده کنید و از حوادث تلخ و تصادف‌های سخت دوری جویید.»

لوئیس همیلتون قهرمان سال 2008 جهان که قبل از قهرمانی سال گذشته فتل رکورددار کمترین سن در زمان تصاحب عنوان جهانی بود، معتقد است صاحب استمرار لازم برای رقابتی پایاپای با قهرمان آلمانی تا پایان فصل است، اما او نیز از سیاست‌ها و استراتژی‌های تیمش ـ مک‌لارن ـ ابراز نارضایتی کرده است و می‌گوید تاکتیک‌های تعیین شده برای او در سپانگ موردی بود که باعث توقف و ناکامی وی در دومین تورنمنت فصل شد. او می‌گوید مدیران و مهندسان مک‌لارن با تعیین Pit Stop‌های نامناسب و انتخاب تایرهای ناجور و نداشتن استراتژی فنی صحیح برای طی کردن دورها و نقاط متفاوت پیست سهم عمده‌ای در شکست وی داشته‌اند، اما خود همیلتون نیز در اواخر مسابقه جلوی آلونسو رقیب بزرگ سال‌های 2007 تا 2009 خود پیچید تا مرتکب قانون‌شکنی شود و مسوولان امر 20 ثانیه از زمان حاصله وی بکاهند و او از رده هفتم به رده هشتم جدول تنزل کند.

با وجود این همیلتون می‌گوید: «با این که ممکن است براساس نتایج 2 تورنمنت نخست فصل تصور شود که من فاقد استمرار لازم بوده‌ام، اما این فاکتوری است که من در کارم احساس می‌کنم. من در رقابت زمان‌سنجی و «تعیین‌ خط» نیز (که یک روز قبل از مسابقه اصلی برگزار شد)‌ یک بار دیگر به رتبه دوم رسیدم و باور و احساس قوی‌ام این بود که در طول رقابت اصلی نیز همان موج و روند در اختیارم بود و می‌توانستم آنجا نیز حداقل دوم شوم اما این امر آن طور که باید متجلی نشد. این جور اتفاق‌ها در طول فصل روی می‌دهد و من نباید اجازه بدهم که باعث ناامیدی من شود و اجازه هم نخواهم داد. در فصلی که مشتمل بر 19 تورنمنت است چطور می‌‌توان همین وقایع را مبنا قرار داد و به اتفاقات 17 مسابقه بعدی بها و سهمی نداد؟»

در تورنمنت دوم فصل در مالزی به خاطر مشکلات مورد اشاره همیلتون، نه وی بلکه هم‌تیمی و هموطن او جنسن باتون بود که به رتبه دوم رسید و به روند جمع‌آوری امتیازهای خود در این فصل ادامه داد و نیک هایدفلد که اینک به جای آلونسو مرد اول تیم رنو شده است به رتبه سوم رسید. شوماخر که پیشتر وصف او رفت و اینک راننده تیم مرسدس است، فقط به رتبه نهم رسید و پل دی رستا، راننده اسکاتلندی تیم فورس ایندیا در جای دهم ایستاد. با این وجود همه این راننده‌ها و همچنین کامویی کوبایاشی عضو ژاپنی تیم سائوبر، نیکو رزبرگ و روبنز باری‌کلو کهنه‌کار همگی تحت‌الشعاع فتل قرار داشتند و این تکرار سناریوی مسابقه نخست فصل بود که در استرالیا برگزار شده بود.‌ آیا با این اوصاف می‌توان فتل را در تورنمنت‌های بعدی گرفت؟

مارتین براندل که خود از راننده‌های شاخص فرمول یک بوده و اکنون گزارشگر و مفسر این رقابت‌ها در یک شبکه تلویزیونی انگلیس است، بر خلاف فتل امید چندانی به تعقیب‌کنندگان او نمی‌بخشد و می‌گوید: «من از نمایش شجاعانه باتون و هایدفلد در کوالالامپور لذت بردم، اما با خونسردی و تسلطی که فتل بر اوضاع دارد، فکر نمی‌کنم کسی حریف و جلودار وی شود. به نظر می‌رسد رقابت اصلی بین کسانی است که پشت سر او حرکت می‌کنند و ظاهرا فقط کسب رتبه دومی برای آنان امکان‌پذیر است. حاکمیت فتل بر گراندپری اتومبیلرانی در حال حاضر برداشتی جز این را غیرعقلایی جلوه می‌دهد.»