آژانس رویایی (4)‌

بهترین طرح دنیا

یادتان هست؟ چندی پیش بود که آژانس رویایی طی مراسم باشکوهی افتتاح و از آن روز قرار شد که هر هفته در همین ستون با بحث‌های مختلف و تا حد امکان جدیدی از زبان اعضای این آژانس در خدمت شما باشیم؛ اما ای دل غافل که عید نزدیک بود و آگهی پشت آگهی، البته خیلی به ما اصرار می‌کردند تا مطلب بدهیم جای آگهی‌ها چاپ کنند؛ اما ما زیر بار نمی‌رفتیم! و اصرار داشتیم که چاپ آگهی‌ها واجب‌تر است، در نهایت چون حرف ما منطقی‌تر و کارشناسانه‌تر بود، به کرسی نشست و این‌گونه بود که آژانس تعطیل شد و ما رفتیم پی کارمان.

کد خبر: ۳۹۵۴۳۰

القصه، داستان آژانس رویایی از آنجا شروع شد که سرهنگ بوستانی آرمان‌گرا تصمیم به تاسیس یک آژانس البته با چشم‌اندازی بسیار وسیع گرفت و در این امر خطیر 4 دوست قدیمی و تقریبا پا به سن گذاشته ـ کاشفپور (شکاک و بدبین)، استاد سیانکی (شوخ‌طبع و عاشق سینما)، خوش‌کلام (دبیر بازنشسته ادبیات)، دکتر دلگشا (آمپول‌زن قدیمی و حواس‌پرت) ـ به همراه آیدین جوان آبدارچی آژانس (لیسانس ریاضی و شیفته کتاب) یاریگر جناب بوستانی بودند.

اما آلودگی هوا موضوع بحث این هفته، راستش را بخواهید ابتدا می‌خواستیم بی‌خیال این سوژه شویم، چون قرار بود در اوج بحران آلودگی هوای تهران چاپ شود... نشد؛ اما بعد از شنیدن تاکیدات مکرر مسوولان محترم درخصوص برخورد با خودرو‌هایی که در سال جدید وارد محدوده گسترش یافته طرح زوج و فرد می‌شوند، خیالمان راحت شد که مشکل کماکان پابرجاست و تدبیری به غیر از افزایش محدوده طرح به ذهن شکوفای متولیان امر نرسیده است؛ اما بخوانید تحلیل کارشناسانه! اعضای آژانس رویایی از معضل آلودگی هوا.

سیانکی: ای کاش هوا همیشه اینجوری بود.

دلگشا: بله پارک با این مه سیاه خیلی شاعرانه شده.

خوش‌کلام: باید جشن مفصلی به افتخار خودکفایی در تولید مه سیاه راه بیندازیم.

بوستانی: دل خجسته‌ای دارید آقایان، که در این هوا کسی از منزل خارج نمی‌شود و بدون مسافر از گرسنگی می‌میریم.

آیدین: نگران نباشید، یک نم باران ببارد درست می‌شود.

کاشفپور: این دفعه یک نم باران که هیچ، یک سطل باران هم که ببارد افاقه نمی‌کند.

خوش‌کلام: خبر دارم که در ستاد مقابله با حوادث غیرمترقبه دارند راهی پیدا می‌کنند تا...

آیدین: آلودگی هوا به ستاد حوادث غیرمترقبه ربطی ندارد.

سیانکی: ربط دارد، این بلایی است که یکهو نازل شده.

آیدین: یکهو چیه آقا؟هوای تهران که همیشه آلوده است.

خوش‌کلام: چند وقت پیش شنیدم که آقایان در شورای عالی ترافیک جهت پیشگیری از آلودگی مجدد هوا! اجرای طرح زوج و فرد را در تهران سراسری اعلام کردند.

بوستانی: احسنت، به این می‌گویند تدبیر.

سیانکی: این تدبیر نیست، پاک کردن صورت مساله است.

آیدین: البته این تدبیری که آقای بوستانی فرمودند روز بعد تغییر کرد و فقط محدوده طرح را افزایش دادند.

سیانکی: اگر بفهمم مخترع طرح زوج و فرد کی بوده...

خوش‌کلام: نمی‌دانم چرا فقط به خودروها گیر می‌دهند، مگر عامل آلودگی هوا فقط خودرو‌ها هستند.

آیدین: من یک جایی خوانده‌ام که موتورها 7 برابر خودروها آلودگی ایجاد می‌کنند.

بوستانی: موتورها گناه دارند ولشان کنید؛ اما به نظر شما غیر از افزایش طول و عرض محدوده طرح زوج و فرد، راه دیگری برای پیشگیری یا کاهش آلودگی هوا وجود ندارد؟

آیدین: چرا، استفاده از بنزین مرغوب با آلایندگی پایین.

خوش‌کلام: یعنی بنزین‌های کنونی نامرغوبند؟

سیانکی: نفرمایید آقا، به جان شما این بنزین‌های وطنی را می‌شود، جای نوشابه با ساندویچ خورد، از بس که بی‌ضررند.

بوستانی: آقایان لطفا حرف بودار نزنید.

دلگشا: موافقم، بنزین بوی خیلی بدی دارد.

سیانکی: خداییش این دلگشا نابغه‌ است.

خوش‌کلام: از بنزین هم بگذریم، واقعا غیر از این‌که به مردم فشار بیاورند و زورکی وسیله شخصی آنها را حبس کنند، کار دیگری نمی‌شود کرد؟

کاشفپور: این زورکی را خوب آمدید.

بوستانی: زورکی یعنی چه؟ مردم خودشان هم راضی‌اند.

سیانکی: البته مختصر فشاری هم اگر هست، جهت ترغیب مردم به استفاده از وسایل نقلیه عمومی است.

کاشفپور: در ضمن این فشاری که فرمودید، تمرین خوبی برای تحمل فشار داخل مترو و اتوبوس است.

دلگشا: من سال گذشته برای اولین بار سوار مترو شدم، به جان شما هنوز هم شب‌ها کابوس می‌بینم.

بوستانی: البته وسایل نقلیه عمومی مختصر خطراتی دارند.

آیدین: خطر فقط در زمان سوار و پیاده شدن است.

سیانکی: درسته، بندرت پیش آمده که داخل مترو یا اتوبوس دست و پای کسی شکسته باشد.

بوستانی: اینها همه به دلیل هجوم و اشتیاق مردم است.

کاشفپور: البته بحث فشار به این سادگی‌ها قابل حل نیست.

خوش‌کلام: از این هم بگذریم، راستی چرا ماشین‌های فرسوده را از رده خارج نمی‌کنند، یا واحدهای آلاینده هوا را...

بوستانی: ول کنید آقا، بارش نزولات آسمانی که تاثیری ندارد و موتورها هم از هفت دولت آزادند، خودروهای فرسوده هم از رده خارج نمی‌شوند، اکتان بنزین هم که خدا را شکر بالای بالاست، واحدهای آلاینده هم که اصلا وجود ندارند، برای تجهیز ناوگان حمل و نقل عمومی هم عمر ما کفاف نمی‌دهد با حرف هم که چیزی درست نمی‌شود پس بهترین طرح دنیا همین طرح زوج و فرد است.

سیانکی: در ضمن در شرایط اضطرار می‌توان محدوده طرح را تا مرزهای کشور عزیزمان امتداد داد. مبارزه با آلودگی هوا عزم ملی می‌خواهد که ما نداریم. تا هفته بعد... عزت زیاد.

مهیار عربی / جام‌جم