دل هر ذره را که بشکافى

که یکى هست و هیچ نیست جز او ـ وحدهُ لاالهَ الاّ هو

راز و رمز مطبوعى است همنشینى آرم امروزى و این بیت معروف و کهن.

این انتخاب و همنشینى به موجزترین شکل بازگوکننده حس و حال و وضع امروز فعالیت هاى هسته‌اى ایران است. فعالیتى که ریشه در تاریخ و اعماق امیال ایرانیان دارد، همان‌ها که شاعرشان قرن‌ها قبل سروده دل هر ذره را که بشکافى آفتابیش...، گویى میل به شکافتن ذرات و سردرآوردن از این ساختارها میل دیرینه این مردم بوده است و این تمایل نزد مردمى که از سوى پیامبرشان به کسب دانش حتى اگر در چین باشد توصیه شده‌اند، نماد و جلوه‌اى رمزگون یافته و در تاریخ باقى مانده است تا روزى که فرزندان مجهز به علم روز و ایمان در عالم واقع دل ذرات را شکافته و به ساختارهاى درون مولکول و اتم و نحوه اخذ انرژى از آنها خصوصا از فلز اورانیوم و پلوتونیوم پى برده‌اند و امروز نشانه‌اى از آن تمایل و رمز تاریخى را برگرفته کنار آرم و لوگوى امروزى خود قرار داده‌اند. آفتاب در میان ذرات البته تعبیر و تفاسیر دیگری جز انرژى هم دارد، مثل نور هدایت از سوى خدایى که در فطرت و درون هر ذره آدم و هر جزء و ذره جهان رد و نشانى دارد. چنین منظورى که با ترجیع بند «که یکى هست و هیچ نیست جز او ـ وحدهُ لاالهَ الاّ هو» تقویت هم مى شود، نقطه اشتراک و اتصال خداجویان ایرانى در عهد و دوران‌هاى مختلف است، اکنون هم که فرزندان ایران اتم را شکافته آن را غنى کرده و انرژى آن را به اختیار درآورده‌اند جز به آیت خدا در آن گواهى نداده‌اند، شاید راز اصرار و غنای ایرانیان و دانشمندانشان در مجادله هسته‌اى با غربى‌هایى که مدت‌هاست خدا را در ذرات و اتم‌ها نمى‌بینند، همین دیدن و باور و ایمان به آن است که یکى هست و هیچ نیست جز او. به هر حال در این مناقشه سیاسی بین‌المللی در گرفته پس از انقلاب اسلامی ریشه‌ها همواره محکم بوده‌اند، چون عمیق بوده و در این خاک ریشه داشته‌اند. شاهدیم که عارفان، شاعران و دانشمندان ایرانى که رد دانش و ادبیات را تا چین و هند زده‌اند از تمناى شکافتن ذره سخن گفته و به تعابیر عرفانى از آن دست یازیده‌اند و حالا فرزندان آنها با همان تعابیر عرفانى دل به دل ذرات اورانیوم زده و مى‌خواهند انرژى صلح‌آمیز آزاد کنند، زیرنظر نهاد بین‌المللى ناظر و با استعانت از او که جز او کسى نیست، فرزندانى که براى تحقق آرزوهاى دور و دراز و هزار رنگ و هزار وجهى نیاکان و حقوق آیندگانشان پاشنه برکشیده‌اند و زیر لب مى خوانند که یکى هست و هیچ نیست جز او وحدهُ لاالهَ الاّ هو.

این فرزندان جوان و برومند ایستاده در فرداى دیروز و آستان فردا با این نگاه خویش نمى ترسند از آنها که شکافتن ذره را نزد این ملت برنمى‌تابند آن هم به بهانه‌هایى که نه در تاریخ و نه امروز و فردا زیبنده و برازنده این ملت نبوده و نیست و در اصل براى این که آرزوها، و میل به رهایى و پیشرفت این مردمان تحقق نیافته باشد.

امروز روز جشن و بزرگداشت فناورى هسته اى در ایران است، گرامیداشت این روز احترام و عزت به هویت، تاریخ، تحول خواهى، مقام علمى و باج ندادن و نخواستن ایرانیان است، سرجمع همه اینها مى‌شود بزرگداشت همت و غیرت ایرانى که نه با تهدید پس مى نشیند نه با قطعنامه‌هاى شماره به شماره، چون همیشه حساب، امور دنیا را نخواهد گرداند و گاه دو کلمه هم باید حرف حساب شنید، آن هم در دوره‌اى که گوش‌ها و قلب هاى زیادى در جهان شاهد شکافته شدن اتم به دست همه نوع مدعى بوده‌اند و حالا آمادگى شنیدن حرف حساب را بیش از گذشته دارند.

جلال برزگر / دبیر گروه سیاسی