پایان عبرت‌آموز یک اسیدپاشی

در سال 87 مردی به نام رضا که به زنی مطلقه به نام سارا علاقه‌مند شده بود، وقتی فهمید سارا تصمیم ندارد با او ازدواج کند برای ترساندن این زن مقداری اسید تهیه کرد. او در خیابان سراغ سارا رفت و بعد از تهدید اسید را به طرفش پاشید هرچند این مایع به صورت زن جوان نرسید، گاز اسید باعث مرگ سارا شد. بعد از آن رضا در بازجویی‌ها بارها و بارها تاکید کرد قصد قتل نداشته و حتی نمی‌خواست سارا را بسوزاند. با ‌وجود این، عمل او جرمی ‌بی‌رحمانه تلقی می‌شد که در نهایت متهم محاکمه و به قصاص محکوم شد، اما مادر سارا بعد از مدت‌ها کلنجار رفتن با خودش به این نتیجه رسید که عفو زیباتر و بهتر از انتقام است به همین خاطر هم اعلام رضایت کرد.

یکی از آخرین محاکمه‌هایی که در سال 89 در دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد محاکمه رضا به خاطر جنبه عمومی‌جرم بود. او در دادگاه حرف‌هایی زد که نشان می‌دهد سعی دارد زندگی سالمی ‌را در پیش بگیرد. رضا در دادگاه خطاب به قضات گفت: «بشدت از کاری که کردم پشیمان هستم. در این مدت که زندانی بودم بارها وبارها از خانواده سارا خواستم من را ببخشند و حلالم کنند حتی از شوهر سابق او خواستم من را ببخشد.

این‌که آنها از صمیم قلب من را عفو کنند از جان خودم هم برایم مهم‌تر بود برای همین به این فکر نمی‌کردم که قصاص می‌شوم یا نه فقط دنبال حلالیت بودم. من در زندان هر روز برای این‌که روح سارا آرامش داشته باشد 2 رکعت نماز مستحبی می‌خواندم. این کار به من قوت قلب و آرامش می‌داد. کاری که من کردم هم خانواده سارا را داغدار کرد و هم خانواده خودم را به زجر و سختی انداخت. چون پدرم مجبور شد خانه‌ای را که حاصل دسترنج همه عمرش بود بفروشد تا دیه را بپردازد. من از او هم شرمنده هستم. می‌خواهم وقتی آزاد شدم سالم زندگی و کار کنم تا خسارت وارده به خانواده‌ام را جبران کنم.»

اصلاح مجرمان یکی از بهترین اتفاقاتی است که ممکن است در هر جامعه‌ای شاهدش باشیم به همین خاطر این ماجرا به عنوان اتفاق مثبت هفته انتخاب شده است.