110، 115 یا 125؟

این شرایط و وقایعی مشابه این را بسیار در اتوبان‌ها و خیابان‌ها دیده‌اید. حوادثی که در آن به دلیل بروز تصادف نیاز به پلیس راهنمایی و رانندگی برای بررسی صحنه حادثه است. اموال و اشخاص حادثه دیده نیاز به مراقبت قانونی دارند که به عهده نیروی انتظامی است. گیر افتادن افراد در خودرو، بروز آتش‌سوزی یا واژگونی خودرو در شرایطی که بتواند حادثه‌ای دیگر ایجاد کند توسط پرسنل آتش‌نشانی رتق و فتق می‌شود. در انتها، نیروهای امداد پیش بیمارستانی یا همان 115 فرا می‌رسند که به درمان اولیه و انتقال بیماران می‌پردازند.

اما سوال اینجاست که باید با چه محل یا ارگانی در این‌گونه موارد تماس گرفت؟ آیا در هر حادثه‌ای لازم است که به تمامی شماره‌های 110 (پلیس و نیروی انتظامی)، 125 (آتش‌نشانی) و 115 (اورژانس پیش بیمارستانی) زنگ زد و کمک خواست؟ آیا افراد ناظر بر بروز حادثه می‌توانند برآورد کنند که چه نیروهایی برای امداد لازم هستند؟ آیا شماره واحدی وجود ندارد که بتواند تمامی این موارد را ارزیابی کند و خودش اقدام به فعال‌سازی سازمان‌های امدادی مورد نیاز کند؟

طی تماسی که با سرویس‌های 110، 115 و 125 انجام شد هیچ‌کدام از افراد پاسخگو (اپراتور) در این مراکز نتوانستند پاسخ قانع‌کننده‌ای بدهند. عده‌ای از آنها عنوان می‌کردند که مسوول فعال‌سازی تمام واحدهای لازم بسته به شرایط هستند. عده‌ای می‌گفتند که آنها اقدام به فعال‌سازی نیرو‌های امدادی می‌کنند ولیکن باز از افراد حاضر در محل می‌خواهند که آنها هم اقدام به تماس با دیگر گروه‌های امداد بکنند! تعدادی هم می‌گفتند که هر واحد دارای عملکرد مجزایی است و ارتباطی میان آنها در انجام مأموریت‌ها وجود ندارد. زمانی که اپراتورهای هر کدام از این دستگاه‌ها در این بلاتکلیفی هستند چه انتظاری از افراد مضطرب در صحنه حادثه است که بتوانند حادثه و سیر گسترده آن‌ را خود به تنهایی برآورد کرده و بسته به میزان آگاهی خود نیروهای لازم را مطلع کنند.