«نوعی نگاه» ایرانی

دقیقا مشابه چنین بخشی در جشنواره کن با همین نام (نوعی نگاه) وجود دارد که ظاهرا انتخاب این نام براساس این الگو بوده است. از زمانی که اولین فهرست رسمی فیلم‌های بخش‌های مختلف منتشر شد، انتظار واکنش‌های گوناگون نیز قابل تصور بود. طبیعی است که هر کسی دلش می‌خواهد فیلمش در بخش مسابقه اصلی داوری شود تا به این ترتیب همه دست‌اندرکاران آن احتمال دریافت جایزه را داشته باشند، اما با توجه به فهرست منتشر شده و حضور فیلم‌های شاخصی از آثار کارگردانان مطرح و قدیمی در بخش نوعی نگاه، خیلی‌ها از نحوه انتخاب فیلم‌های بخش مسابقه انتقاد کردند و خواستار بازنگری در فیلم‌های این بخش شدند. عبدالرضا کاهانی با انتشار نامه‌ای سرگشاده به علیرضا سجادپور، شرط حضور فیلمش در این بخش را کسب مجوز اکران داخلی و خارجی اعلام کرد و سیروس الوند به طنز نام این بخش را «نخود‌سیاه» گذاشت.

«مرهم» آخرین ساخته علیرضا داوودنژاد است که خیلی از کسانی که آن را در اکران خصوصی‌اش در بنیاد فارابی دیده‌اند، اعتقاد دارند جزو شاخص‌ترین آثار کارنامه 30 ساله اوست. اما در کمال تعجب نام این فیلم نیز در بخش نوعی نگاه دیده شد که داوودنژاد را بر آن داشت تا در اعتراض به این نوع برخورد با فیلمش، آن را از جشنواره بیرون ببرد. چنین حاشیه‌هایی فقط به این دلیل است که این فیلم‌ها در بخش مسابقه حضور ندارند وگرنه تا حالا کمتر پیش آمده که کارگردان یا بازیگری به دلیل عدم دریافت جایزه در مراسم اختتامیه، لب به اعتراض بگشاید، اما زمانی که اساسا امکان شرکت در بخش مسابقه و قضاوت درباره فیلمی وجود نداشته باشد، ممکن است این تصور به وجود بیاید که این بخش تازه‌ تاسیس صرفا برای نوعی انجام وظیفه طراحی شده است. گویی که فقط این فیلم‌ها در جشنواره باید چند تا نمایش داشته باشند و سپس هیچ اظهارنظر یا واکنشی از سوی داوران نسبت به آنها
صورت نگیرد.